Ποίηση – Μη φοβηθείς . . . –

Ποίημα

Αν μια μέρα κοιτάξεις στο καθρέφτη,
κι αν το πρόσωπο έχει αλλάξει,
μην φοβηθείς και χαμογέλασε….
Ευτυχής που είσαι σε μια ηλικία,
μην φοβηθείς τις ρυτίδες,
κάθε ρυτίδα είναι ένας απολογισμός,
είναι μια υπενθύμιση στο τι πέρασες….
Το πέρασμα του χρόνου αφήνει σημάδια,
κι αν το πρόσωπο αλλάζει μην φοβηθείς,
μόνο την ψυχή κράτησε νεανική,
κι αν η ψυχή γεράσει θάναι χειρότερο το πλήγμα,
θάναι μια απώλεια αβάσταχτη κι ούτε θεραπεύεται….
Προσοχή μην γεράσει η ψυχή, κράτα το κάλλος της σε ακμή….
Το κάλλος του προσώπου κι αν σβήσει,
θα λάμπει το κάλλος της ψυχής,
θ’ ανοίγει της γαλήνης τα μονοπάτια….
Θα αναπνέεις το καθάριο αέρα της αγάπης,
και η ευτυχία θα λάμπει στο πρόσωπο,
τότε οι ρυτίδες θα διαγράφονται,
δεν θα μπορείς να τις βλέπεις,
θα κοιτάζεις στο καθρέφτη και θα βλέπεις,
το πρόσωπο ενός μικρού παιδιού,
θα φτερουγίζει η σκέψη σε μια άλλη εποχή παιδική κι ανέμελη,
και τότε η ψυχή θα ηρεμεί
και η ωραιότητα θα αντανακλά στο γερασμένο πρόσωπο,
θα το γλυκαίνει και το φως της ψυχής θα το φωτίζει.

©️2025 Αντρούλλα Θεοκλή Νικηφόρου
Αρθρογράφος * Ποιήτρια