Τριλογία Ποίησης – Εριφύλη Πουλάκη –

Ποίηση

Ανάμεσα σε δύο ανάσες
Ανάμεσα σε δύο σιωπές
τ΄όνομά σου ανθίζει,
σαν μυστικό
που η ψυχή βαθιά της ψιθυρίζει,
κι εκεί που ο νους ρωτά
«τι είν’ αλήθεια, τι σκιά;»
εσύ γίνεσαι απάντηση
χωρίς εξήγηση καμιά.

Είσαι το πριν και το μετά
σε κάθε μου αμφιβολία,
μια άρνηση του τέλους,
μια αρχή χωρίς αιτία.
Κι αν η ζωή είναι στιγμές
που χάνονται γυμνές,
εσύ τις ντύνεις με νόημα
ανάμεσα σε δυο αναπνοές.

Γιατί ο έρωτας δεν μετριέται
με το «πότε»,
μα με το πώς σε νιώθω να υπάρχω
μέσα στο «τότε»,
εκεί που η ύπαρξη λυγίζει
μπρος στην επιθυμία,
η λογική σωπαίνει
μπρος σε μια αιωνιότητα θεία !!!

Γ Α Λ Λ Ι Κ Α

Entre deux souffles
Entre deux silences,
ton nom fleurit,
comme un secret que
l’âme murmure à l’infini,
et là où l’esprit demande
« qu’est-ce qui est vrai, qu’est-ce qui est ombre ? »
tu deviens réponse sans aucune explication.
Tu es l’avant et l’après dans chacun de mes doutes,
un refus de la fin,
un commencement sans cause,
et si la vie n’est que des instants qui se perdent nus,
toi, tu les habilles de sens entre deux respirations.
Car l’amour ne se mesure pas avec le « quand »,
mais avec la façon dont
je te ressens exister dans le « alors »,
là où l’existence plie devant le désir,
et la raison se tait face à une éternité divine.

Ι Τ Α Λ Ι Κ Α

Tra due respiri
Tra due silenzi il tuo nome fiorisce,
come un segreto
che l’anima sussurra nel profondo,
e là dove la mente chiede
« cos’è verità, cos’è ombra? »
tu diventi risposta senza alcuna spiegazione.
Sei il prima e il dopo in ogni mio dubbio,
un rifiuto della fine, un inizio senza causa,
e se la vita è fatta di istanti che svaniscono nudi,
tu li rivesti di senso tra due respiri.
Perché l’amore non si misura con
il « quando »,
ma con il modo in cui ti sento esistere
nel « allora »,
là dove l’esistenza si piega davanti al desiderio,
e la ragione tace davanti a un’eternità divina.

©️2026 Εριφύλη Πουλάκη
Αρθρογράφος * Ποιήτρια