Ποίημα
Δεσπόζει στα μάτια σου
ή τελευταία σπιθαμή φλόγας.
Γυρίζεις και χάνεσαι
σ΄αγκαλιές
που ποτέ δεν τις ένιωσες
πολύ σφιχτές.
Αλυσοδεμένη,
κοιτάς το άπειρο να σε νικάει,
να σου στέλνει μηνύματα αβεβαιότητας.
Κρυώνεις.
Είσαι γυμνή…
Προσπαθείς να ζεσταθείς
τυλίγοντας τα χέρια σου
γύρω από το κορμί σου.
Κλείνεις τα μάτια,
προσπαθώντας να ταξιδέψεις
σε τόπους ζεστούς,
γεμάτα με βουνά πυκνά από πεύκα,
που θα σε συντρόφευαν,
που θα σου έλεγαν ιστορίες για νύμφες
που χορεύουν ξέφρενα,
πάνω στο κρύο χώμα,
δίνοντας στην ανάσα σου
ένα παιχνίδι φωτιάς.
©2024 Σταύρος Μαυράκης
Αρθρογράφος – Ποιητής

Από τα ομορφότερα σου