Σκέψεις – Ο παράδεισος . . . –

Σκέψεις

Κάπως έτσι ονειρεύομαι το παράδεισο…
πλημμυρισμένο με αγνές ψυχές σαν τα λευκά, λαμπερά κοχύλια …
ξαπλωμένα στην αμμουδιά …
παίζοντας μια αγγελική αρμονία σαν κονσέρτο,
να ακούγετε σ΄όλο τον ουρανό και στην απέραντη θάλασσα.

Μια θάλασσα που υπνωτίζει με τα μπλε της χρώματα … από που δεν θέλεις να φύγεις.
Δεν πονάς.
Δεν κλαις.
Δεν φοβάσαι.
Ηρεμείς.
Τραγουδάς.
Εκεί, ελευθερώνεσαι.
Οι ψυχές, αγνές και οι φίλοι, φίλοι. Καμμία κακία και κανένας κακός.
Παντού άγγελοι.
Κάπως έτσι ονειρεύομαι το παράδεισο… πυκνό, ένας να αγκαλιάζει τον άλλον.
Άφθονο το οξυγόνο στο παράδεισο όσο ο Πλάστης μας τον ουρανό φωτίζει.
Θα είναι γεμάτος καλοσύνη
αυτό που λείπει στο πλανήτη γη.
Ένας όμορφος, διάσημος πίνακας να μας θυμίζει το νόημα της καθαρής συνείδησης,
της καθαρής καρδιάς και της απόλυτης ηρεμίας.
Ένας παράδεισος
που υπόσχεται πολλά μόνο αν συμβιβαστούμε με τον εαυτό μας.
Κάπως έτσι ονειρεύομαι το παράδεισο.

©️2024 Μάρω Πατριανάκου
Αρθρογράφος – Συγγραφέας – Δημοσιογράφος