Σκέψεις – Περί αναλυτικής σκέψης –

Σκέψεις

Αυτή η υπέροχη δυτική αναλυτική σκέψη, παραγωγικότατη και δημιουργική, έχει ένα μειονέκτημα κρυφό. Συστέλλει τον χρόνο εκείνου που την χρησιμοποιεί.
Είναι αλήθεια πως ο χρόνος κυλά γρήγορα όταν αναλύεις σκέψεις, οργανώνεις ταχτοποιείς, επεξεργάζεσαι σχεδιάζεις κλπ.
Αντίθετα, ο χρόνος κυλά αργά, όταν απλά παρατηρείς την ανατολή ή δύση του ηλίου, όταν είσαι στη θάλασσα και απλά αισθάνεσαι την αλμύρα και την θαλασσινή αύρα, όταν αγκαλιάζεις τα παιδιά ή τον έρωτα σου και γενικά σε δραστηριότητες που δεν απαιτούν βεβιασμένη και εις βάθος αναλυτική σκέψη.

Όμως η σύγχρονη ζωή μας επιβάλλεται και απαιτεί να χρησιμοποιούμε την αναλυτική σκέψη στη καθημερινότητα μας, ώστε να είμαστε παραγωγικά εργαλεία στο υπάρχον καπιταλιστικό σύστημα.
Με αυτό τον τρόπο περιμένει από εμάς να παράγουμε, να πλαισιώνουμε, να στηρίζουμε και να διαιωνίζουμε αυτό το πλουτοπαραγωγικό έκτρωμα, που διόλου δεν υπολογίζει την ατομικότητα και την ιδιαιτερότητα, πάρα μόνο κατ’ επίφαση και για να ισοσταθμίσει το αίσθημα δικαίου μέσα μας, δικαιολογώντας έτσι την ανύπαρκτη αντίδραση μας. Π.χ. νιώθουμε πως υπάρχει όντως πρόνοια για τους αδύναμους όταν βλέπουμε ένα επίδομα ή μια παροχή και έτσι λέμε “Οκ το σύστημα προνοεί, νοιάζεται”. Αν είχε πνεύμα δικαιοσύνης και πρόνοιας δεν θα παρείχε επιδόματα, μα θα δημιουργούσε και ίσες δυνατότητες ώστε να γίνουν παραγωγικοί όλοι, στο πλαίσιο των δυνατοτήτων του ο καθένας.
Ο άνθρωπος προτιμά να είναι παραγωγικός και ενεργό μέλος, και ας έχει λιγότερα εισοδήματα, πάρα να αισθάνεται άχρηστος. Δε θα γκετοποιούσε την διαφορετικότητα σε “ειδικούς” χώρους, αλλά θα έβρισκε τρόπους να ενταχθεί στην κοινωνία, καθιστώντας την κάτι απόλυτα φυσιολογικό, αποδεκτό και ισότιμο.

Ας μαζέψω όμως τα πλοκάμια του χταποδιού της σκέψης μου (που παρεμπιπτόντως αυτή τη στιγμή είναι αναλυτική) και ας επανέλθω, καλέ μου συνάνθρωπε στο βασικό θέμα.
Η αναλυτική σκέψη είναι ένα υπέροχο εργαλείο, το οποίο δυστυχώς όμως φυλακίζει και μηχανοποιεί τις καθημερινές προσλήψεις και αντιδράσεις μας. Η υπερβολική χρήση της καταστέλλει κάθε εν συναίσθηση, κάθε συναισθηματισμό, κάθε ευαισθησία και καθετί δε λειτουργεί και δεν δέχεται εντολές από το αριστερό εγκεφαλικό ημισφαίριο το οποίο είναι υπεύθυνο για τη λογική και ορθολογική, ψηφιακή, αναλυτική, χρονική, διανοητική, γραμμική και λεκτική αντίληψη του εαυτού μας και του κόσμου. Αντίθετα, το δεξί ημισφαίριο του εγκεφάλου μας, σε όλη την διάρκεια της απαιτητικής ημέρας μας, που βρίθει υποχρεώσεων, μπαίνει σε καταστολή και αδρανεί αφόρητα. Είναι εκείνο το οποίο είναι υπεύθυνο για τη μη λεκτική, αναλογική, συνθετική, μη ορθολογική, άχρονη, χωροταξική και ολιστική αντίληψη του εαυτού μας και του κόσμου μας. Πόσο θα μας ωφελούσε να μπορούσαμε απλά να σταθούμε ένα λεπτό και να δούμε γύρω μας, να πούμε μια καλή κουβέντα στον απέναντι, χωρίς να περιμένουμε αντάλλαγμα, να αφήσουμε κάτω το κινητό για μια ώρα και να αφουγκραστούμε απλά τον εαυτό και την φύση που έχει να μας πει τόσα πολλά.

©️2024 Στρατής Ρήγας
Αρθρογράφος – Λογοτέχνης