Σκέψεις – Είναι δάκρυα μου –

Δεν είναι βροχή.
Είναι δάκρυα, που έχουν βρέξει το παράθυρο μου
σαν κοίταζα έξω περιμένοντας το φεγγάρι να σε συναντήσω.
Είναι οι ώρες, που πονούσα περιμένοντας να φανείς απ΄έξω…
να βγω να σε αγκαλιάσω
και μετά να σ΄αφήσω να γυρίσεις πίσω στο δικό σου μύθο.
Ένα μύθο, που ζεις μόνος σου στο κήπο της Εδέμ
που οι δυό μας χτίσαμε
και δυστυχώς είναι άδειος από καρπούς αγάπης και υπόσχεσης.
Εσύ χτύπησες σε λάθος πόρτα… εγώ, κακός, την άνοιξα.
Κάνω όνειρα ταξιδιάρικα, εκεί που ανήκει η καρδιά μου, εκεί που χτυπά.
Συνήλθα, ζώντας στην πραγματικότητα.
Σε λίγο βγαίνει ο ήλιος…
Πρέπει να φρεσκάρω το πρόσωπο μου,
να σκάψω καινούργιο κήπο
και μια νέα ζωή με γερά θεμέλια να χτίσω.

 ©️2024 Maro Patrianakos
Αρθρογράφος – Δημοσιογράφος – Συγγραφέας

Μια ελεύθερη,

που απλώς εκφραζει οσα αισθανεται χωρις προκαταληψεις…

που τη συγκινουν της ζωης τα σεναρια.