Ν Ο Σ Τ Ο Σ
Η καρδιά χτυπάει σαν τρελή όσο πλησιάζουμε στην γέφυρα. Επιτέλους! Φτάνουμε στα πάτρια! Το νησί, μας υποδέχεται γιομάτο καλοκαίρι ... Η θάλασσα, πίνακας ζωγραφικής, με τον ήλιο να καθρεφτίζεται μέσα…
Η καρδιά χτυπάει σαν τρελή όσο πλησιάζουμε στην γέφυρα. Επιτέλους! Φτάνουμε στα πάτρια! Το νησί, μας υποδέχεται γιομάτο καλοκαίρι ... Η θάλασσα, πίνακας ζωγραφικής, με τον ήλιο να καθρεφτίζεται μέσα…
Αγάπη ήσουν δεν ταίριαξε η ψυχή με άλλη αγάπη, δύο μάτια μελίσσια που έσταζαν γλυκιά χαρά, οι καρδιές κρυμμένες η μια στην άλλη, τα λόγια λίγα με λόγια απλά χωρίς…
Αρνούμαι δάκρυ να γενώ ελπίδα θέλω να΄μαι Αλλιώς να είμαι ποταμός η φλόγα μες στα στήθη ... Βγήκε ο ήλιος και χρυσίζει το πρωί. Κίτρινη θάλασσα ο κάμπος. Ω, ιδέστε…
Σε περίμενα σαν την γλυκιά την άνοιξη και σαν το χελιδόνι. Σαν τη χρυσή βροχή και το ζεστό το χιόνι ... Άνοιξα πόρτα της ψυχής μεγάλη αγκαλιά να σε προσμένει…
Κόκκινα κυκλάμινα βάφουν της Περσεφόνης το ολόλευκο φόρεμα. Δακρυσμένη η πάνινη κούκλα που σφίγγει στην αγκαλιά της, καθώς παντρεύεται τον Πλούτωνα. Λαβωμένα πουλιά την καλούν στον επάνω κόσμο. Τ’ αποχαιρετάει…
Στο πάρκο στέκεσαι με τους φίλους σου στο απέναντι παγκάκι. Από μακριά και στα κλεφτά αναστατωμένη σε κοιτάω. Πριν από δεκαετίες στην εφηβεία μας είχαμε μια σύντομη ερωτική σχέση. Με…
Λευκό Κι αν εμείς σε ένα καράβι δεθήκαμε αν όχι ..ψυχές τότε ..πως πετούν τα πουλιά ! ©2023 Lena Monastiriotou Αρθρογράφος - Ποιήτρια
Μερικές στιγμές σε αισθάνομαι να πονάς, να σκύβεις το κεφάλι και να λες; στον κόσμο αυτό δεν έχω συντροφιά, κλείσανε για μένα οι δρόμοι... Μερικές στιγμές νομίζεις πως με κόπο…
Όταν της ποίησης η μούσα με αποφεύγει, και στίχους έμμετρους η άμμετρους δεν έχω για να γράψω, φωνάζω του ήλιου σ' αγαπώ, σαν αχνοφέγγει η μέρα, σ' αγαπώ που βάφεις…
Είναι και τούτες οι σιωπές που τόσο ζεστά μιλούν, είναι που εκείνα τα αγκάθια σου θυμίζουν, πως πλάι τους μεγαλώνουν μικρά μπουμπούκια ν΄ανθίσουν είναι και κείνα τα ολόγιομα φεγγάρια που…
0 items in your cart (0,00€)