Σκέψεις – Ο Λευκός Επιβήτορας –
Ο λευκός επιβήτορας σαν στέκεται όρθιος ακτινοβολεί τα χαρίσματα του γενναία. Εμπνέει ελευθερία, δύναμη, θάρρος και σοφία. Ένα πλάσμα τύπου θαρραλέου ανθρώπου που συχνά ερμηνεύει τον ήρωα λοχία που ξεσηκώνει…
Άρθρο – ” Εσύ Φταις ” –
Άρθρο. . . Όλα ξεκινάνε από το σπίτι. Από τί μπορεί να παράγετε ένας δυνάστης; Δεν χρειάζεται να είμαστε ιδιαίτεροι και ειδήμονες για να γνωρίζουμε την καρδιά του προβλήματος. Είναι…
Σκέψεις – Στα Γόνατα. . .
Σκέψεις. . . Την ιερή εκείνη στιγμή που πλησιάζω στα απώτερα μάκρη των επιθυμιών σου, σκορπίζεται από τις πληγές που δεν φροντίσαμε με ζήλο, περισσότερο αίμα και σου ορκίζομαι πως…
Σκέψεις – Ε υ γ ν ώ μ ω ν –
Σκέψεις. . . Είναι λίγες μέρες που στην καρδιά μου επικρατεί μια ανεξήγητη ειρήνη . Πόσο περίεργα μοιάζουν όλα έξω από το χάος .Ίσως να είναι εκείνη η στιγμή που…
Σκέψεις – Φέρτε μου κάτι να σωθώ. . . –
Σκέψεις. . . Φέρτε μου κάτι να σταματήσω την φασαρία στο μυαλό μου... Τρομερή κίνηση, κόσμος φωνάζει, σπρώχνει για θέση στο λεωφορείο… Πρόσωπα βλέπω, στέκονται, κάθονται... Άλλοι σπρώχνουν να φτάσουν…
Σκέψεις – Ψ έ μ α τ α –
Σκέψεις. . . Είπες ψέματα, είπες ψέματα στη μάνα σου πως γύρισες στο σπίτι πεινασμένος, κι ας είχες φάει λίγο πριν, κι έφαγες το παστίτσιο που είχε φτιάξει μόνο για…
Σκέψεις – Θα Ελπίζει –
Σκέψεις Πίσω από το μελαγχολικό βλέμμα αυτής της γυναίκας. Κρύβεται η αθέατη οδύσσεια μιας ερωμένης. Φοβισμένη και έρημη πιασμένη στην απόχη του έρωτα, αναμετριέται τον εαυτό της. Εμφύλιοι καιροί επικρατούν…
Σπύρος Λιανάκης Φωτογραφία Drone
Μάθημα Ζωής – Τ΄αγκάθια ( Για τους καινούργιους μου φίλους)
Μάθημα Ζωής . . . Απόψε θέλω να σας δείξω ένα από τα θεριά που σκότωσε την παιδικότητα μου.. Και δώστε τίτλο εσείς στην ιστορία μου.. Αυτό το γράφω για…
Σκέψεις – Που πήγε αυτός ο κόσμος –
Σκέψεις . . . Άλλες εποχές. Άλλος κόσμος. Άραγε που πήγαν όλοι αυτοί; Τους πήραν αεροπλάνα. Τους πήραν πλοία ουρανοξύστες. Έφυγαν για άλλο πλανήτη. Χάθηκε το φιλότιμο, η καλοσύνη. Ένα…
pexels photo
Ποίηση – Τόσο κοντά –
Σκέψεις . . . Κάθε που ανοίγει ο αέρας το παράθυρο, πετάγεται στο δρόμο κι ένα μου όνειρο, αρπάζει λίγο χρυσαφί του φθινοπώρου και γυαλίζει τα σκονισμένα φύλλα. Γαντζώνεται ευθύς…
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα