Σκέψεις . . .
Άλλες εποχές. Άλλος κόσμος.
Άραγε που πήγαν όλοι αυτοί;
Τους πήραν αεροπλάνα.
Τους πήραν πλοία ουρανοξύστες.
Έφυγαν για άλλο πλανήτη.
Χάθηκε το φιλότιμο, η καλοσύνη.
Ένα πέταμα η αδελφότητα.
Όλοι είμαστε ξένοι.
Δεν μας ενδιαφέρει.
Δικό σου το παιδί. Σώσε το εσύ …άσε να πνιγεί.
Είμαι απασχολημένος. Τα χέρια μου γεμάτα.
Τραβώ φωτογραφίες να έχω αναμνήσεις από την τραγική στιγμή.
Που πήγαν όλοι οι καλοί που κάποτε γνώριζα;
Που σταματούσαν να μου δώσουν ένα χέρι.
Έφυγαν με το πρώτο μεταφορικό φορέα.
Ανυπόφορη η καλοσύνη που προσφέρεται …αυτή η γενναιοδωρία.
Δώσε μου το χέρι να σε σηκώσω, να σε σπρώξω κάτω …
να σε σπρώξω πιο μέσα.
Δεν διδάχτηκα για εποχές που υπήρχε ιπποτισμός.
Αυτός πέθανε και το θύμα αναστήθηκε γιατί ήταν άγγελος.
Κάπου υπάρχει ήλιος όμως κρύβεται.
Περιμένει μήπως η μαύρη συννεφιά ξαστερώσει
και δούμε καλό κόσμο με καρδιά να γυρίζει πίσω από τα παλιά.
Από το ξόρκι να συνέλθουμε …
©️2023 Μάρω Πατριανάκου
Αρθρογράφος – Συγγραφέας – Δημοσιογράφος
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα