Ποίηση – Σπασμένη γη –
Ποίημα Συντρίμμια, χώματα, λυγμοί, σε μια ρωγμή τού κόσμου. Βουή θανάτου ολόγυρα. Το πέπλο, σκοτεινό. Το χέρι που απλώθηκε και το έβλεπα εμπρός μου κρατούσε μες στα δάχτυλα και γη…
Ποίημα Συντρίμμια, χώματα, λυγμοί, σε μια ρωγμή τού κόσμου. Βουή θανάτου ολόγυρα. Το πέπλο, σκοτεινό. Το χέρι που απλώθηκε και το έβλεπα εμπρός μου κρατούσε μες στα δάχτυλα και γη…
Ποίημα Τα φώτα της πόλης. Μίας πόλης θαυμάτων. Φτιαγμένης με κέφι ρυθμό και γυαλί. Με άφθονη ύλη. Κολάζ αρωμάτων Με πλήθος χρωμάτων και κόσμο πολύ... Πλατείες θαμώνες Σκαλιά και βιτρίνες…
ποίημα Μια σταγόνα Δεν είναι τίποτα. Μια και μοναδική, επίμονη σταγόνα απ' τη βρύση του νιπτήρα που σταλάζει. Χθες το βράδυ (τι ευτυχία!) αστραπόβροντα. Έρριξε βροχή με το τουλούμι. Ακόμα…
Σκέψεις Όλο τον κόσμο γύρισα Φουρτούνες πέρασα… να φτάσω σε σένα… να μου πεις πως δεν με θες. Το πόνο άντεξα και ας λύγισα. Αν φύγω, να ξέρεις στην δική…
Ποίημα Κρυφά σινιάλα στο ταξίδι των χειλιών. Μέσα σε μπόρα αληθινή που ξεθωριάζει πέρα απ τα σύνορα του ονείρου η Βεγγάζη γη των περίφημων ιπτάμενων Χαλιών. Και συ η μοίρα…
Σκέψεις Ύμνησα με γ-ραφές στο χαρτί και στο σώμα την ωραιότητα του έρωτα μα δεν κατάφερα να κερδίσω την προσοχή σου. Προτίμησα να κατοικήσω στον ίσκιο των βλεφάρων σου όταν…
Σκέψεις Οι νέοι επιστήμονες περιγελούσαν τα πάντα, στην ουσία τ’ απαξίωναν. Κραύγαζαν ότι επιθυμούσαν έναν νέο κόσμο που δεν θα ‘χει οτιδήποτε παλιό στην δομή του, καμία φθορά. Αυτοτιτλοφορούνταν :…
Ποίημα Παλιά κιτρινισμένη σελίδα η ζωή που περνάει. Κι ο χρόνος γομολάστιχα. Τα σβήνει όλα, σιγά, μεθοδικά.. Μόνο σταχτιές μουτζούρες μένουν. Να καλύπτουν λάθη. Αυτά που λάτρεψες και υπερασπίστηκες με…
Ποίημα Μέσα στην αναμπουμπούλα Μου την έκανες μικρούλα Με άφησες να περιμένω σε Σε σταθμό με δίχως τρένο Ξόδεψα πολλά να μάθω Την αγάπη πώς να γράφω Που φωλιάζει η…
Σκέψεις Χαμένοι μέσα στο ίδιο τους το ψέμα… Άνθρωποι που το σκοτάδι τους έχεις καταπιεί ολοκλήρους. Πόσο περίεργο… μια ολόκληρη ζωή ‘μονταρισμένη’ μέσα στο ψέμα, που θα σκότωναν να γίνει…
0 items in your cart (0,00€)