Κλείσε τα παντζούρια
και τράβα τις κουρτίνες
να σκοτεινιάσει λίγο το δωμάτιο
Μην κλείνεις τα παράθυρα
μου αρέσει να βλέπω τις κουρτίνες
να λικνίζονται ηδονικά
στο ανάλαφρο χάδι του αέρα.
Έλα και ξάπλωσε δίπλα μου
βάλε το μπράτσο σου
μαξιλάρι στις σκέψεις μου
και άσε την ανάσα σου
ζεστή ρυθμική
να υπαγορεύει στο μυαλό μου
λόγια, εικόνες, ταξίδια μαγικά
σε άλλα μήκη αλλά πλάτη
εκεί που μόνο μία άναρχη φαντασία
μπορεί να ταξιδέψει.
Έλα μάτια μου
μπες στο καράβι της φαντασίας μου
μη φοβάσαι
χρόνια το κουμαντάρω
είμαι καλή καπετάνισσα.
Έζησε καταιγίδες και λιακάδες
τρικυμίες και μπουνάτσες,
χτυπήθηκε από δυνατά μποφόρια
και κόλλησε σ’ απανεμιές και ξέρες
μα άντεξε κι αντέχει ακόμα.
έλα μάτια μου μη φοβάσαι
άσε με να σε ταξιδέψω
στο δικό μου κόσμο
στα δικά μου χρώματα
στις δικές μου μικρές αποδράσεις.
Έλα να σου δείξω που βρίσκομαι
όταν με ρωτάς … “πού ταξιδεύεις”;
Έλα μάτια μου
ακολούθα με στο όνειρο
πάτα πάνω στα βήματά μου
κι ακολούθα με.
Κοίτα πως έχω μικρύνει …
Έγινα μία μικρή Χαλιμά
για να σε ταξιδέψω
σε όλες τις νύχτες μου …
©Ε2023 Ελένη Ταϊφυριανού
Αρθρογράφος – Ποιήτρια
