Αφήγημα
Αποδείχτηκες λίγος για την αγάπη μας!Ένας δειλός που φοβήθηκε τη δύναμη του έρωτα.Σε σκέφτομαι…μου λείπεις…διαβάζω ξανά τα μηνύματα σου.Πνιγομαι και πονάω.
Έφυγες και πήρες μαζί σου τη μισή μου καρδιά,τα όνειρα μου.Να βρισκόμαστε κάτω απ’ τον ίδιο ουρανό και να μη μπορώ να τρέξω στην αγκαλιά σου,να κουρνιάσω μέσα της.
Όμως φτάνει!Δεν αξίζεις να μαραζώνω άλλο!Δε θα καμουφλαρω πλέον τη λύπη μου με συμβατικά,ψεύτικα χαμόγελα.Θα παλέψω και θα σε ξεχάσω με μια νέα αγάπη.Δικαιουμαι να διεκδικήσω ένα νέο έρωτα.
Θ’ανοιξω το παράθυρο να μπει φως στη ζωή μου και μια καινούργια αγάπη να με συνεπάρει,να μου προσφέρει πνοες ζωής κι ευτυχίας.θα παλέψω να σε ξεχάσω… υποσχέθηκα στον εαυτό μου πως δε θα μαραζώσω για σένα.Χαραζει η μέρα και μόνο ο ήλιος θα λάμπει και θα μου χαμογελά.Θα προχωρήσω στη ζωή μου!Θα επιτρέψω σ’ έναν άλλο άντρα να με αγαπήσει γλυκά και να με αγγίξει τρυφερά με τα χέρια του.
©️2024 Αναστασία Γεωργακοπούλου
Αρθρογράφος * Στιχουργός * Συγγραφέας
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα