Τριλογία ποίησης – Εριφύλη Πουλάκη –

Ποίηση σε τρεις γλώσσες

Στο απέραντο πράσινο των ματιών σου
Χάνεται ο χρόνος, σωπαίνει το φως·
εγώ, ταξιδιώτης στο βλέμμα το δικό σου,
μαθαίνω τι θα πει αληθινός ουρανός!!!

Στων σκέψεων σου το μυστικό το λιμάνι
η ύπαρξη βρίσκει γαλήνη βαθιά,
σαν να ’ναι η ψυχή φιλοσοφικό καράβι
που δένει για πάντα σε σένα ξανά
Το πράσινο που την ύπαρξη μου αγκαλιάζει
η σκέψη μου γίνεται φως και σιωπή,
κι αν η ζωή μας τον δρόμο αλλάζει,
εσύ είσαι πάντα η αρχή!!!

Γ Α Λ Λ Ι Κ Α

Entre deux souffles
Entre deux silences, ton
nom fleurit,
comme un secret que l’âme murmure à l’infini,
et là où l’esprit demande « qu’est-ce qui est vrai,
qu’est-ce qui est ombre ? »
tu deviens réponse sans aucune explication.
Tu es l’avant et l’après dans chacun de mes doutes,
un refus de la fin, un commencement sans cause,
et si la vie n’est que des instants qui se perdent nus,
toi, tu les habilles de sens entre deux respirations.
Car l’amour ne se mesure pas avec le « quand »,
mais avec la façon dont je te ressens exister dans le « alors »,
là où l’existence plie devant le désir,
et la raison se tait face à une éternité divine.

Ι Τ Α Λ Ι Κ Α

Tra due respiri
Tra due silenzi il tuo nome fiorisce,
come un segreto che l’anima sussurra nel profondo,
e là dove la mente chiede « cos’è verità, cos’è ombra? »
tu diventi risposta senza alcuna spiegazione.
Sei il prima e il dopo in ogni mio dubbio,
un rifiuto della fine, un inizio senza causa,
e se la vita è fatta di istanti che svaniscono nudi,
tu li rivesti di senso tra due respiri.
Perché l’amore non si misura con il « quando »,
ma con il modo in cui ti sento esistere nel « allora »,
là dove l’esistenza si piega davanti al desiderio,
e la ragione tace davanti a un’eternità divina.

©️2026 Εριφύλη Πουλάκη
Αρθρογράφος * Ποιήτρια