Ερωτικό Instantane
Απόψε το βράδυ,
θα κάνω τα φιλιά σου παλιά ασπρόμαυρη ταινία.
Θα γεμίσω την οθόνη με ματιές σιωπηλές,
που έκλεψαν το μυστικό σου
και σ΄ ανάγκασαν να υποταχθείς σε μια αβάσταχτη νηστεία…
Ένας πιστός ακόλουθος της σκιάς μου,
που κατάφερε να μου κλέψει την πρώτη ανάσα μια νύχτα δίχως φεγγάρι.
Δεν υπήρξε μάρτυρας καταγγελίας για τη μικρή σου αμαρτία
και εγώ ένας σιωπηλός επισκέπτης που έφυγε βιαστικά,
που δραπέτευσε για να μην ομολογήσει,
πως πιάστηκε τόσο εύκολα αιχμάλωτος στην αγκαλιά σου.
Θα είναι μια ταινία βαθιάς παραδοχής,
για όλα αυτά που ποτέ δεν ειπώθηκαν ανάμεσά μας,
μα που σαν μικρά φοβισμένα παιδιά κρύφτηκαν στα σωθικά μας.
Μια ιστορία απρόσμενα σκοτεινή,
κινηματογραφημένη με κατεβασμένες τις γρίλιες
και αμπαρωμένα τα παράθυρα διαφυγής,
γιατί αυτή η αγάπη γεννήθηκε, ανδρώθηκε και θάφτηκε,
χωρίς δικαίωμα επιλογής.
Ποιός άραγε της ψαλίδισε τα φτερά, από τη στιγμή της γέννησης της;
Γιατί;
Άγνωστοι οι εχθροί.
Άγνωστη και η μοίρα που με πυρωμένο σίδερο, μας σημάδεψε την πλάτη.
Αυτήν τη φορά θα παρανομήσουμε με μια περιπαιχτική διάθεση,
θα κάτσουμε να την παρακολουθήσουμε μαζί.
Θα στολίσουμε τα βάζα με ανθισμένα ρόδα,
από την ηδονή αυτού του ακατάλληλου έρωτα,
θα γεμίσουμε τα ποτήρια με χυμούς της ένωσής μας
και ντυμένοι ως πρίγκιπες του σκότους,
θα σταθούμε αντικρυστά, για ν΄ απολαύσουμε το θέαμα.
Ακατάλληλο το θέαμα,
για όλους αυτούς που πρόδωσαν την ψυχή.
Η μουσική, κραυγή.
Οι συντελεστές, ανυπότακτοι στην ηθική.
Παρακαλώ σιωπή… μόλις ξεκίνησε η προβολή!
©2025 Μαρία Σταυρίδου
Αρθρογράφος * Λογοτέχνιδα
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα