Ποίηση – Πλεύση σε άγνωστα νερά –

Ποίημα

Σπαταλούσα τον χρόνο μου
παρακολουθώντας ανιαρές ταινίες
και ακούγοντας καταθλιπτική μουσική
πιστεύοντας πως έτσι θα εξοικονομούσα
πληθώρα εμπειριών προκειμένου
να μεταβώ στα πεδία της Δυστοπίας
κουρασμένος πλέον από την αναζήτηση
της Ουτοπίας γης
παραλείποντας να συμβουλεύομαι
χάρτες και αστρολάβους
αφήνοντας την τύχη μου έρμαια
επαναλαμβανομένων λαθών και ανακαλύψεων
ακολουθώντας την φορτηγίδα
που κουβαλούσε άχρηστα υλικά
με κατεύθυνση ανατολικά ίσως και βόρεια
μιας και η πυξίδα εξακολουθεί να μου δίνει
λανθασμένες ενδείξεις.

Αποσβολωμένος μπροστά στα μυστήρια
ανίκανος να κατανοήσω την αλληλουχία τους
με το συμβατικό παρόν
ετοιμάζομαι για πλεύση σε άγνωστα νερά
παραβλέποντας τα νήματα που κινούν το σώμα μου
κοροϊδεύοντας τον κάθε περαστικό
που με κοιτάζει περίεργα
αγνοώντας τις συνέπειες
της χρόνιας ενασχόλησής μου
με την υποκριτική.

©2025 Δημήτριος Παπαλιάς
Αρθρογράφος * Ποιητής