Πεζό-ποίημα – Εκείνος & Εκείνη –

Πεζο-ποίημα

Γνωρίστηκαν χωρίς να το σχεδιάζουν
Έτσι όπως γνωρίζονται οι άνθρωποι τυχαία
Τον θαύμαζε εκείνη .. πολύ
Κάτι διέκρινε εκείνος ..Απροσδιόριστο
Μιλούσαν χωρίς ποτέ να έχουν ειδωθεί
Οικεία ..σαν να γνωρίζονταν από πάντα
Γέμιζαν οι άδειες ώρες Συναισθήματα
Του έλειπε πολύ και την ζητούσε
Της έλειπε πολύ και τον ζητούσε
Θαρρώ αγαπήθηκαν πολύ πριν να το καταλάβουν
Δυνατά γελούσε η ζωή με πικρία
Ήξερε βλέπεις ..
Εκείνος ήταν το φως της
Εκείνη δεν ξέρω τί ήτανε στ ´αλήθεια
Όαση της ψυχής μου…την είπε κάποτε..
Μακάρι να ήταν
Έστω και για μιά στιγμή
Ξεγύμνωσε μπροστά του την ψυχή της εκείνη
Χωρίς αιδώ
Έγινε όλος μιά αγκαλιά αγάπης εκείνος
και την έκλεισε
Ήταν τόσο όμορφη η αγάπη !
Κυλούσε ο χρόνος
Της τα πρόσφερε όλα εκείνος
Τα αρνήθηκε όλα εκείνη
Δυνατά γελούσε η ζωή με πικρία
Ήξερε βλέπεις..
Θα σε δω ποτέ;.. την ρώτησε μιά μέρα
Μάλλον όχι… του απάντησε με σιγουριά
Μα βρέθηκαν
Για μιά στιγμή
Όσο χρειάζοταν να χαθεί μέσα στα μάτια του
Όσο χρειάζοταν να της χαμογελάσει
Νομίζω ότι αυτό είναι η αγάπη
Μια ματιά στον παράδεισο κλεφτή
Και χάθηκαν
Χωρίς να πουν αντίο
Ήταν πολλά τα πρέπει και τα μη
Άδειασαν πάλι οι ώρες και η ψυχή της απόμεινε γυμνή
Ο παράδεισος δεν ήτανε δικός της
Τώρα γελούν και οι δυο τους με πικρία
Εκείνος γιατί προδόθηκε
Εκείνη γιατί γεννήθηκε δειλή
Άραγε να κρατήσαν την στιγμή;

©2025 Κτενά Αργυρούλα
Αρθρογράφος * Ποιήτρια