Μοντέρνα ποίηση – Κουράστηκα. . . –

Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα

Κρύβομαι…
Πίσω από ένα προσωπείο
που έχει ξεκινήσει να ραγίζει
που σχεδόν δεν αντέχει ν΄αντικρύσει το είδωλό του.
Όλοι οι καθρέπτες σπασμένοι γύρω μου
Υποψιάζομαι πως έχουν συνωμοτήσει
να παραποιήσουν τη μορφή μου,
να την κρύψουν,
να την ξεφτιλίσουν.
Πρέπει να τιμωρηθώ
που συνεχίζω δίχως εσένα.
Αισθάνομαι… σαν τον προδότη
που άλλαξε όνομα και μορφή
για να ξεφύγει
για να ζήσει.

Ζωή…
Είναι άραγε αυτό ζωή;

Μια αιώνια καταδίκη
στα καζάνια της κολάσεως,
στην παράσταση του Δάντη.
Πρωταγωνιστικός ρόλος δικός μου
Κείμενο και συμπρωταγωνιστές… άφαντοι
Σκηνικό κάθε μέρα και πιο σκοτεινό

Χαμένος μέσα σ΄ένα συνεχές σκοτάδι
με αισθήσεις αλλοιωμένες… που συνεχώς μουδιάζουν.
Παραλύουν
Απαρνιούνται κάθε ανθρώπου άγγιγμα
Μεταμορφώνομαι
Μια μούμια δίχως ταρίχευση
Μια σκιά με ψυχή που υπνοβατεί

Κουράστηκα να κρύβομαι
Πώς ν΄ αντέξω το φως δίχως τα μάτια σου;

Σέρνομαι από καπηλειό σε καπηλειό
με μια κρυφή ελπίδα…
το ποτήρι που κρατώ να είναι το τελευταίο
το μπουκάλι που αδειάζει να είναι το μοιραίο.

Επέλεξα έναν ‘υγρό’ θάνατο για να σε ακολουθήσω
Κάνε κουράγιο κορίτσι μου… έρχομαι…

©2025 Μαρία Σταυρίδου
Αρθρογράφος * Λογοτέχνιδα