Ποίηση – Κράτησε στην καρδιά ότι αξίζει. . . –

Ποίημα

Ανούσια και πρόσκαιρα,
στα χέρια σου κρατάς,
πράγματα ανώφελα,
κι ευθύς τα παρατάς.
Όσο σφικτά και να κρατείς,
κάποια στιγμή θα χάσεις,
στα δάκτυλα ενός χεριού,
στο άλλο θα τα πιάσεις.
Μα και στα δύο χέρια σου,
μπορεί να ξεγλιστρήσουν,
και στο λεπτό κι απροσδόκητα,
κάτω στη γη θα σβήσουν.
Ανώφελα πράγματα,
στα χέρια σαν κρατάς,
φεύγουνε και χάνονται,
κι ούτε που ρωτάς.
Μες την ψυχή σου να κρατάς,
πράγματα με ουσία,
που να΄χουνε αντίκρισμα,
να΄χουνε σημασία.
Όμορφα συναισθήματα,
στόλιζε την ψυχή σου,
ωσάν λουλούδια που ανθούν,
ομορφιά χαρίζουν στη ζωή σου.
Μέσα σου σαν τα κρατάς,
ποτέ σου δεν τα χάνεις,
και κάθε βήμα που θα πας,
πάντα επιτυγχάνεις.
Αγάπη, σεβασμό κι εκτίμηση,
όπλα που΄χουν αξία,
κράτησε μέσα στη καρδιά,
φτιάξε περιουσία.
Το περιβόλι της καρδιάς,
κάθε μέρα θ’ ανθίζει,
θα μοσχοβολάει μυρωδιές,
αρώματα τη ζωή σου θα ποτίζει.

©2025 Αντρούλλα Θεοκλή Νικηφόρου
Αρθρογράφος * Ποιήτρια