Ποίηση – ΕΝΑ ΓΡΑΜΜΑ ΚΑΠΟΥ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ –

Ποίημα

Εξω μυρίζει η άνοιξη
η φύση είναι ντυμένη
με τα γιορτινά της!
Όλα ευωδιάζουν και φορούν
τα πιο όμορφα τους χρώματα!
Το παιχνίδι του έρωτα
κυριαρχεί παντού..
τα πουλιά προσπαθούν να κελαηδήσουν
το πιο γλυκό τους τραγούδι
για να κερδίσουν το ταίρι τους…
Οι μέλισσες μεταφέρουν
στα άνθη, της γέννησης το σπέρμα…
Όλα ζουν μέσα στην έκσταση…
Εγώ κρύβομαι στη μοναξιά μου,
χωρίς εσένα που μου λείπεις…
βλέπεις δεν μπορώ ν΄ αναπληρώσω
την άνοιξη που χάθηκε μέσα μου,
με κιτρινισμένα φύλλα δέντρων στα όνειρα μου…
Σου γραφω αυτό το γράμμα…
δεν ξέρω αν θα φτάσει στα χέρια σου
και θα το διαβάσεις…
Θ ανέβω στην πιο ψηλή βουνοκορφή
να το πω σαν κλάμα σαν βογγητό
να το πάρει η ηχώ και να
το σεργιανίσει παντού…
Δεν γράφω πολλά, μόνο δυο λέξεις,
Σ΄ΑΓΑΠΩ και ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙΣ…
Τη Νύχτα θα το ζωγραφίσουν
στον Ουρανό οι φίλοι μου τ΄ αστέρια,
να μοιάζει σαν πύρινη γραφή…
Ποιος ξέρει, θα ήθελα να μπορούσα
να γυρίσω τον χρόνο πίσω,
μήπως και ξεγελάσω τον Θάνατο…

©️2025 Pantelis Velkos
Αρθρογράφος * Ποιητής