Μοντέρνα ποίηση – Παρών –

Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα

Οι σκέψεις βαθαίνουν. . .
Το γεωτρύπανο της αυτογνωσίας
κάθε μέρα βυθίζεται όλο και περισσότερο.
Απεγνωσμένα προσπαθεί ν΄ανακαλύψει
τον πολύτιμο άνθρακα της ψυχής μου,
που συνεχώς σκοτεινιάζει…

Άβουλη μαριονέτα
στα χέρια ενός ανελέητου Δαίμονα
που έχει δηλώσει πως επιθυμεί να με ξεφτιλίσει,
να με φτάσει στα όρια μου
και γιατί όχι…. να μ΄ αναγκάσει να τα ξεπεράσω.
Ένοχος στόχος, ν΄ αποδείξει πόσο ανεπαρκής είμαι,
για σένα, για μένα,
γι΄αυτήν τη ζωή που αναλώνεται κυρίως ανώφελα.

Ο βράχος του εγωισμού είναι αδύνατο να σπάσει
Τα θρύψαλα μικρά, σκληρά, επίμονα,
με παγιωμένη θέση
και μια φιλοσοφία που βρίσκεται εν τω γίγνεσθαι,
δεν είναι διαχειρίσιμα.
Εγώ πάντα ένας αμίλητος θεατής
στα πίσω καθίσματα του αμφιθεάτρου της ζωής,
που αδυνατεί ν΄απαλλαγεί από τους ενδοιασμούς
της κοινωνικοποίησης.
Ένας γερασμένος λύκος, πληγωμένος κατ΄ εξακολούθηση,
που επιλέγει να κουρνιάσει στα κρυφά,
για να γλύψει ντροπιασμένος τις πληγές.
Νέος ένοικος,
στο λεηλατημένο καταφύγιο της μοναχικής αγέλης.

Κουράστηκα
να πολεμάω για μια εικονική πρόοδο,
που μα τω Θεώ ακόμη δεν έχω αντικρύσει… ενώ ήδη μ΄ έχει τσακίσει.

Ένας αιώνιος φοιτητής, που με δειλία σχολιάζει
πως αδυνατεί να κατανοήσει τις παραδόσεις αυτής της ζωής,
παρότι κάθε ξημέρωμα δηλώνει… ‘Παρών!’

©️2025 Μαρία Σταυρίδου
Επιμελήτρια εκδόσεων
Διαχειρίστρια του blog των εκδόσεων Γλαύκα