Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα
Απόφαση παρορμητική
να παίξω θέατρο,
έστω για μία και μόνο σκηνή.
Για χάρη σου σκηνή δραματική,
να προκαλέσω το ενδιαφέρον
που ακροβατεί…
Αδιαφορία ή ανύπαρκτη θαλπωρή;
Ο ρόλος γνωστός,
περιεκτικός,
εμπνευσμένος
από μια αθεράπευτα ρομαντική.
Λέξεις μικρές
που αιχμαλώτισαν ανάσες κοφτές.
Αναστεναγμοί εδώ και εκεί
γι΄ ατμόσφαιρα μυστηριακή.
Ένα έργο τέχνης η αποπλάνηση σου
Το ντεκόρ σιωπηλό
Το σκηνικό επιβλητικό
και η μουσική βαθιά μελαγχολική,
που θα συγκινήσει δίχως να συγκινηθεί.
Όλα ταιριασμένα
Εσύ πάντα εκεί
καθισμένος στην τρίτη σειρά,
– αυτήν που προτιμώ –
πάντα με βλέμμα επικριτικό.
Μια παράσταση απολαυστική
για μια ανόητη
που ντύθηκε ερωμένη
δίχως να συναντήσει ποτέ την ηδονή
και έναν εραστή
που σκότωσε κατά λάθος
τον σκηνογράφο και τον πρωταγωνιστή…
Παράσταση η ζωή
για μια αγάπη δολοφονική…
©️2025 Μαρία Σταυρίδου
Επιμελήτρια εκδόσεων
Διαχειρίστρια του blog των Εκδόσεων Γλαύκα
