Ποίημα
Παύει να μιλά η μοίρα,
λόγια ειπωμένα έχουν γραφτεί,
σε επαναλαμβανόμενες ημέρες,
έρχεται η στιγμή μοναδική!
Με τα κορμιά να φλέγονται,
σώματα να αιωρούνται…
των δυο ψυχών συνάντηση…
πληρότητα να φοβούνται.
Άγγιξε ο τρόμος την ευχή
με το γνωστό του ξίφος,
προκάλεσε πόνο στη πληγή…
στο αριστερό το στήθος.
Άδειασε ο χρόνος ξαφνικά,
σκοτείνιασε το μίσος,
κενό ποτάμι χύθηκε,
δροσίζοντας το ίσως.
Μήτρα μυαλού πολύτεκνη
γέννησε ερωτήσεις,
τα αναλώσιμα μπορούν
να δώσουν απαντήσεις;
Στην ένωση, την ολοκλήρωση,
στον απόηχο φωνής…
αγγέλου θεία προσευχή…
στο άγγιγμα ψυχής!
©2025 Σμαράγδα Βογιατζόγλου
Αρθρογράφος * Ποιήτρια
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα