Ποίημα
Η νύχτα που σε ονειρεύομαι
δεν έχει αστέρια
μόνο από ένα βλέμμα σου
κρατιέμαι σε δικά της λημέρια.
Δεν λένε οι λέξεις
όσα νιώθω λιώνουν στο σκοτάδι
εγώ απελπισμένη
γυρεύω ένα δικό σου χάδι.
Στου ύπνου το μισόφωτο
μου λείπει η μορφή σου.
Αγάπη μου, γλυκιά
δεν ακούω τη φωνή σου.
Πως να σε αγγίξω;
Είσαι τ’ όνειρο, που ξέφυγε
προτού να το κρατήσω…
Τα χείλη σου πικρό κρασί
φωτιά που με ποτίζει,
η απουσία σου θάλασσα
μανιασμένη μαζί μου δακρύζει!
Αχ! Αν μπορούσα μια στιγμή
αλήθεια να σ΄ έχω!
Αγάπη μου, Φεγγάρι μου
Εγώ να σε προσέχω!
©️2025 Εριφύλη Πουλάκη
Αρθρογράφος * Ποιήτρια
