Μοντέρνα ποίηση – Σπασμένοι Άνθρωποι –

Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα

Φιγούρες γυρτές,
μ΄ένα αφύσικο βάρος στους ώμους
παλεύουν να σπρώξουν τα βήματα.
Πρέπει να συνεχίσουν
Όλους να προσπεράσουν
Να φτάσουν στο τέρμα των σκουπιδιών….

Ο κόσμος σήμερα
Ένας απέραντος σκουπιδότοπος ψυχών
Ένας παγκόσμιος αγώνας επιβίωσης
Έπαθλο
μια ελεύθερη ανάσα,
μια στιγμή στο φως,
προστατευμένη
από τους ρουφιάνους αυτής της ζήσης.

Άνθρωποι κομματιασμένοι
Ντυμένοι με σαφής οδηγίες,
δίχως συνείδηση
δίχως ελπίδα
δίχως πιστεύω.

Ένας όχλος σκουπιδιών
που κομματιάζει τον διπλανό
για να ικανοποιήσει τον εγωισμό του αιμοσταγή δολοφόνου.
Εκπαιδευμένος για να επιβληθεί
Υπνωτισμένος για να ξεχωρίσει
Προγραμματισμένος τελικά για να βυθιστεί ακόμη πιο βαθιά….

Σπασμένοι άνθρωποι σε χίλια κομμάτια
που τυφλοί ψηλαφίζουν τα υπολείμματα μιας ‘παράλογης’ ζωής
που ο στόχος ήταν το όνειρο
που ο αγώνας ήταν η δημιουργία
που η αγάπη ήταν η ίδια η ψυχή.

Εννιακόσια ενενήντα εννιά κομμάτια,
σπαρμένα στο πιο άγονο χωράφι αυτού του άγριου κόσμου,
που ακόμη αιμορραγούν….
Απόψε θα ενωθούν με το ένα και μοναδικό
που σου έκρυψα στον κόρφο.
Πριν ξημερώσει, ένας σπασμένος άνθρωπος θα είναι δικός σου….
Λυπήσου τον….

©2025 Μαρία Σταυρίδου
Αρθρογράφος * Λογοτέχνιδα