Ποίημα
Ξ
Τη ρουτίνα της ζωής,
μπορείς να την αλλάξεις,
το κάθε τι που έρχεται,
στο πλάνο να ταιριάξεις…
Οι μέρες αν και ίδιες,
αλλοιώτικες φαντάζουν,
κι οι στιγμές ξεχωριστές,
ποτέ τους δεν ομοιάζουν…
Ρίξε το βλέμμα πιο βαθειά,
με της ψυχής τα μάτια,
της κάθε μέρας μάζεψε,
τα πιο όμορφα κομμάτια.
Μονότονη είναι η ζωή,
σαν ίδια, τα κοιτάζεις,
την όποια λεπτομέρεια,
χωρίς να λογαριάζεις…
Μικρά κι ασήμαντα,
κάνουν την διαφορά,
ωσάν να είναι θαύματα,
σου δίνουν τη χαρά.
Επιστράτευσε τη θέληση,
κι όλες τις αισθήσεις,
και την ζωή να την γευτείς,
μ’ όλες τις απαιτήσεις.
Ποτέ τα μάτια μην σφαλείς,
μονότονα, μην κοιτάζεις,
χρώματα βάλε γύρω σου,
να βλέπεις, να θαυμάζεις…
Κοίτα παντού τριγύρω σου,
όλη η ζωή ένα θαύμα,
μην αφήνεις με τίποτα,
να αιμορραγεί ένα τραύμα.
©️2025 Αντρούλλα Θεοκλή Νικηφόρου
Αρθρογράφος * Ποιήτρια
