Ερωτική επιστολή
Αγαπημένη μου
Άλλη μια μέρα που η καρδιά μου δεν αντέχει μακριά σου.
Συνέχεια με ρωτά για σένα κι εγώ που ως τώρα απέφευγα επιμελώς να της απαντώ, σήμερα το πήρα απόφαση.
Τέλος η αναμονή!
Ανοίγουμε τα φτερά μας να πετάξουμε, ν´ ανταμώσουμε το πεπρωμένο μας!
Ένα πεπρωμένο όμως που στο διάβα του υψώνονται θεόρατα τείχη, τείχη που πρέπει να γκρεμίσουμε!
Σαν ένας σύγχρονος Λάνσελοτ πάνω στο λευκό μου άτι, στέκομαι μπροστά στο φρούριο της καρδιάς σου,
έτοιμος για την τελική πολιορκία, για την ύστατη μάχη σ´ έναν ανελέητο πόλεμο αγάπης κι έρωτα!
Ναι, γιατί αξίζει κανείς να πολεμήσει γι΄ αυτά τα ιδανικά!
Μόνο που δε βαστώ στα χέρια μου, ούτε δόρατα, ούτε ξίφη και ακόντια,
παρά μια ανθοδέσμη με τριαντάφυλλα.
Μια ανθοδέσμη που την κρατώ για σένα, έξω απ’ την πύλη, καρτερώντας ν´ ανοίξει.
Αγέρωχος, ατρόμητος με καρδιά λιονταριού, δε με τρομάζουν ούτε τα κανονιοβόλα που με σημαδεύουν,
ούτε οι σπίθες που πετάγονται απ´ τα καστανομελιά σου μάτια!
Ένα μόνο με τρομάζει.
Μην καθυστερήσεις αγαπημένη μου και μαραθούν τα τριαντάφυλλα!
©2024 Χρήστος Χριστόπουλος
Αρθρογράφος – Ποιητής
