Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα
Γνώριμοι δρόμοι
ίσως από μια ζωή
που δεν πρόλαβα να τους περπατήσω,
ν΄ αφήσω ίχνη στις γωνιές,
που πλέον στοιβάζονται σκουπίδια
ανάμεσα σε χορτασμένα τρωκτικά.
Όσο και αν προσπαθώ
ν΄ ανακτήσω αναμνήσεις
νιώθω να ξεγλιστράνε
-μέσα από δάκρυα ασυγκράτητα-
διαγράφοντας πορεία προς το άγνωστο
πάνω στο κορμί μου.
Σαν κάτι – κάποιος να με πλήγωσε βαθιά
στην προηγούμενη ζωή
και ο πόνος ενσωματώθηκε
στο υποσυνείδητό μου.
Παγώνει το κορμί
όταν ανακαλύπτω
έναν ακόμη σκοτεινό δρόμο,
που μοιάζει οικείος
που μου γεννά την αίσθηση
πως σε λίγο θα εμφανιστεί εκείνος…
εσύ…
ίσως ένας άγνωστος εσύ
που η ψυχή λαχταρά να συναντήσει.
Ναι, o εραστής
που επέτρεψε να λερωθώ
από βρώμικα φιλιά,
σ΄ όλες αυτές τις ανήθικες πορείες
που μάτωσαν τα μάτια μου
και χαράκωσαν τα βήματά μου.
Γνώριμοι δρόμοι
Ανεπιθύμητοι
Μ΄ έναν ορίζοντα
που σχεδόν με προειδοποιεί
πως η ψυχή στο τέλος της διαδρομής
θα κλάψει ξανά…
Απόψε
ξέχασα το μαντήλι μου… στα χείλη σου…
©️2025 Μαρία Σταυρίδου
Επιμελήτρια Εκδόσεων
Διαχειρίστρια του blog των Εκδόσεων Γλάυκα
