Σκέψεις
Γράφω
για να μην κρατώ αιχμάλωτες
τις λέξεις.
Λέξεις
που γίνονται καταφύγιο
κάθε φορά που ένα συναίσθημα
με συναρπάζει,
κάθε φορά που τα αιχμηρά αγκάθια ενός ρόδου,
με πληγώνουν.
Ίσως ενός ρόδου
που του πρόσφερα φροντίδα
ν’ ανθίσει και ν’ αναπνεύσει.
Σκεψεις
που απελευθερώνει ο βαθύς στεναγμός
και γητεύουν μια συμπαντική
πλημμύρα φωτός.
Σκέψεις
που χαράζουν ιστορίες
και γυρεύουν οξυγόνο
σε κλαδιά δέντρων,
για να ευωδιασουν
οι καρποί των λέξεων.
Λέξεις
σαν κόκκινες παπαρούνες
που ισορροπούν σε κατεστραμμένα
πεδία και ρημαγμένες πόρτες.
Κι αναζητούν απελευθέρωση….
σαν πουλιά σε καθάριο ουρανό.
Σαν άγγιγμα ψυχής
λέξεις και σκέψεις,
τρυφερά τοποθετημένες
στο αιώνιο βιβλίο της καρδιάς μου.
Και στέκω λευκοντυμένη,
με τα σωθικά να πάλλονται
μπροστά σε αβυσσαλεο πλήθος.
Σε φως που αντανακλά
μια λάμπα γυάλινη.
Τ’ ακροδάχτυλα εναρμονίζουν
τις ρίζες των λέξεων
στους παλμούς των στιγμών.
Σαν φτερούγισμα.
Γράφω….
©️2026 Anastasia Georgakopoulou
Αρθρογράφος * Στιχουργός * Συγγραφέας
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα