Αφήγημα
Αεικίνητό μου χελιδόνι,
σε περιμένω να επιστρέψεις, για να υποδεχτώ την Άνοιξη.
Έδεσα στο χέρι μου ένα Μαρτάκι και σε καρτερώ.
Μα, όταν έρθεις, θα σε παρακαλέσω να μη με αφήσεις ποτέ ξανά μόνη μέσα στον Χειμώνα.
Θα μαλώσω με τη Γη, για να πάψει να περιστρέφεται γύρω από τον ήλιο,
να πάψουν να αλλάζουν οι εποχές και να έχουμε άνοιξη για πάντα,
μόνο και μόνο για να μείνεις εδώ.
Θα σου φτιάξω την πιο ζεστή φωλιά, για να τρυπώνεις όταν, πότε πότε,
ο ήλιος κρύβεται από τον τόπο μας και να κάθεσαι εκεί, ξεκουράζοντας τα φτερά σου.
Κι αν κάποτε θελήσεις να πετάξεις ξανά μακριά, πάρε με μαζί σου.
Μάθε κι εμένα να πετώ, για να μη χωριστούμε ποτέ ξανά.
Χελιδόνι κουρασμένο από την ετήσια μετανάστευση, θα γράψω για σένα τα πιο ζεστά μου ποιήματα,
για να τα διαβάζεις και να σου χαρίζουν θαλπωρή.
Και θα διακοσμήσω τη φωλιά σου με τους πιο γλυκούς στίχους.
Χελιδόνι με τα δυνατά σου φτερά,
σου έχω ήδη φτιάξει μια φωλιά και έχω κρεμάσει πάνω της ένα Μαρτάκι,
ώστε να το διακρίνεις από μακριά και να ξέρεις πού να επιστρέψεις.
Κι εγώ, προς το παρόν, κάθομαι και γράφω. Γράφω για σένα μέχρι να στερέψει το μελάνι μου.
Γράφω για σένα μέχρι τα χέρια μου να γίνουν φτερά,
για να πετώ μαζί σου σε κοντινούς και μακρινούς τόπους.
Γράφω για σένα μέχρι όλα όσα ονειρεύομαι μαζί σου να γίνουν αλήθεια
και η ψυχή μου να γεμίσει χρώματα, πολύχρωμα σαν το Μαρτάκι που φορώ.
Αγαπημένο μου χελιδόνι, πώς αλλιώς να σου πω πως σε έχω ερωτευτεί;
Από τότε που ήρθες στη ζωή μου, η ψυχή μου περιμένει μόνο τα δικά σου χρώματα.
©2026 Ιωάννα Χαντζαρά
Αρθρογράφος * Λογοτέχνιδα
