ΕΝΔΥΜΑ ΝΥΧΤΕΡΙΝΟ
Κλείνω τα μάτια
όπως πάντα κι απόψε
δίπλα μου είσαι
και σου μιλάω
χλωμή σαν το φεγγάρι
λέξεις λιωμένες σαν φως
εσύ δεν ακούς
Και ντύνομαι εσένα
φανελάκι εφαρμοστό
τη γύμνια κρύβω
αθόρυβες οι ώρες
κι η μοναξιά του ουρανού
κολλάει στο τζάμι.
Σε ντύνομαι
κατάσαρκα σε φορώ
τη δίψα σβήνω
περιέχω το είναι σου
η νύχτα αφέγγαρη
σκύβει στο κρεββάτι μου
κοιμάται μαζί μου
κι η προσμονή
στον τελευταίο άνεμο
σκορπάε του κόσμου.
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα