Λυγίζει η ψυχή την ώρα που αγγίζεις με τα ακροδάχτυλά σου το κορμί μου, όταν αγκαλιάζεις την καρδιά μου.
Όταν σε κοίταξα για πρώτη , μου χαμογέλασες και μ’ έκανες δική σου πριν καν ακουμπήσεις το σώμα μου.
Χάιδεψα το πρόσωπό σου, αισθάνθηκα την μυρωδιά σου να πλημμυρίζει το κορμί μου.
Αφέθηκα σε σένα, σου δωσα την ψυχή μου στα χέρια σου και σ’ άφησα να μπεις στα άδυτα του εαυτού μου.
Σε αγάπησα σε μια στιγμή.
Σε φίλησα τόσο δυνατά, τόσο έντονα, ήθελα να σημαδέψεις την ψυχή μου, να γίνει ένα με την δική σου, να σφραγίσει η ζωή μου με την δική σου.
Κάθε φορά που φέρνω στο μυαλό μου την εικόνα σου, να μπαίνεις, να με σφίγγεις τόσο δυνατά που όσο κι αν σπάω σε κομμάτια η αγάπη σου τα ενώνει ένα-ένα, καίγομαι.
Παρατηρώ την μορφή σου, αυτήν την αγγελική μορφή που δεν ξεκολλάν τα μάτια μου από πάνω της, να με κλείνεις μέσα σου κι εγώ κλείνω τα χέρια μου στα δικά σου και σε ακολουθώ με κλειστά μάτια.
Με ξαπλώνεις και αρχίζεις να ξεδιπλώνεις με τα φιλιά σου του κορμιού μου τις πτυχές.
Πόσο όμορφος είσαι θεέ μου.
Πόσο πολύ σε θέλω.
Πόσο με θέλεις κι εσύ.
Μόνο σε σένα ανήκω!!!
©2023 Χρυσοβαλάντη Αντωνία Μαρκοπούλου
Αρθρογράφος – Συγγραφέας

Εξαιρετικό, σας ευχαριστούμε πολυ
Εξαιρετικό, σας ευχαριστούμε πολυ. Καλη συνεχεια, καλη χρονιά