Αφιερωμένο
Σαν σήμερα….
μια μέρα βροχερή που οι μοίρες αποφάσισαν να σημαδέψουν την ψυχή, να της ορίσουν μονοπάτι, Γολγοθά και έναν έρωτα βασανιστή γεννήθηκες. Πήρες την πρώτη ανάσα ως διάδοχος της φαμίλιας ως στρατιώτης της ηθικής, ως υπερασπιστής της πατρίδας, ως εραστής της ψυχής μου.
Σκληρές μαζί σου έπλεξαν την τύχη με την ατυχία, την ανηφόρα με την επιθυμία και σ΄ανάγκασαν να γίνεις θεριό αδίσταχτο, για να επιβιώσεις.
Τα κατάφερες, έγινες Βασιλιάς και σήμερα κουρνιάζεις χαδιάρικα στο μικρό βασίλειο της χαράς. Περήφανος πατέρας, λατρεμένος παππούς, αγαπημένος αδελφός και ένας αδιόρθωτος εγωιστής… και εγώ πάντα εδώ, δίπλα σου, να γελάω με το πείσμα και τον εγωισμό, με την περηφάνεια και αυτό το ψιθυριστώ ‘Σ΄αγαπώ’ που όταν αποκοιμιέμαι το ακούω σαν νανούρισμα, σαν χάδι λίγο πριν χαθώ…
Σφυρηλατημένος με μια δική σου ηθική, σταθερή στις απόψεις, στους ανθρώπους, στη ζωή και η δυνατή φωνή η επικάλυψη μιας σπάνιας καλοσύνης που πολλές φορές μ΄αφήνει σιωπηλή με μια συγκίνηση που τις περισσότερες φορές μ΄αναγκάζει να παραδεχθώ, πως ο άνδρας που στέκεται στο πλάι μου είναι καλύτερος άνθρωπος από μένα.
Γεννημένος στο σκοτάδι για να φέρει το φως, ενθουσιασμένος με τη σκληρή δουλειά και πάντα καθαρός στην καρδιά. Γεννημένος για να σε συναντήσω στην πιο δύσκολη στιγμή της ζωής μου και ν΄αντικρύσω τα πιο βαθιά πράσινα μάτια, που έχουν τη δύναμη να σε ταξιδέψουν από την κόλαση μέχρι τον παράδεισο.
©2024 Μαρία Σταυρίδου
Αρθρογράφος * Λογοτέχνιδα
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα
Σαν σήμερα… σαν κάθε μέρα, από την πρώτη στιγμή που μπήκες στη ζωή μου και διέγραψες τα πάντα… θα σου χρωστάω ένα μεγάλο ευχαριστώ που μ΄απάλλαξες από χιλιάδες κόμπλεξ και φοβίες. Που μ΄ανάγκασες ν΄αντικρύσω την αλήθεια μου, την αδυναμία και την απίστευτη δύναμη μου. Που σχεδόν με υποχρέωσες να σταθώ απέναντι στο κάτοπτρο της ίδιας μου της ύπαρξης και επιτέλους να ψηλαφίσω αυτό που είμαι, με όλα τα λάθη και τα σωστά μου, με όλες τις χαρές και τα σκοτεινά μου.
Να είσαι γερός και δυνατός, να είσαι σκληρός και αποφασιστικός, να είσαι ζωντανός και ευτυχισμένος μέχρι την ώρα που θα ‘φύγω’ μακριά σου…. μην ξεχνάς το υποσχέθηκες… εσύ δε θα πας πουθενά χωρίς εμένα!