Ποίημα
Δυο σου λόγια για κουράγιο,
μου `χες πει προτού χαθείς,
τα είχα μέσα μου βαγγέλιο,
προσευχή, να ξαναρθείς…
Κι ήρθαν κι έφυγαν καράβια,
μα ποτέ δε γύρισες
κι έγιναν τα λόγια πίκρα,
μαχαιριά, οι θύμησες…
Ήσουν μέσα μου η ανάσα,
στους χειμώνες μου η φωτιά,
μες στα δύσκολα του κόσμου,
η μεγάλη μου αγκαλιά…
Τώρα βγαίνω στο μουράγιο,
να ρωτώ τα κύματα
μήπως φέρουν απ` τα ξένα
της καρδιάς σου σήματα…
Αυτή ήταν η ζωή μου πλάι σε σένα,
τραγούδι γιορτινό, όσο κανένα
κι αν έμαθες καρδιά μου να υποφέρεις,
μια μέρα θα γυρίσει, να το ξέρεις….
©️2024 ΗΡΑΚΛΗΣ ΚΡΙΕΖΗΣ
Αρθρογράφος – Στιχουργός – Ποιητής

μπράβο!