Ποίηση – Πληγές στην ψυχή . . . –

Ποίημα

Οι πράξεις και τα λόγια μας,
καθρέφτες της ψυχής μας,
σαν βγουν απ’ το καβούκι τους,
στίγματα της ζωής μας.
Τα λόγια θέλουν προσοχή,
σαν απ’ το στόμα βγαίνουν,
να στάζουν μέλι στη ψυχή,
και τη χαρά να φέρνουν.
Σαν βγαίνουν κακοπροαίρετα
και με σκοπό να θίξουν,
γίνονται δηλητήριο,
και την ψυχή θα πνίξουν.
Ανοίγουν μέσα χαρακιές,
που δύσκολα επουλώνουν,
φάρμακο ανύπαρκτο,
τα λόγια αυτά πετρώνουν.
Τα λόγια τα κακεντρεχή,
σαν νύχια που ξεσκίζουν,
την άϋλη μας την ψυχή,
σκληρά την βασανίζουν.
Χειρονομίες επιδεικτικές,
σκοπός τους να προσβάλουν,
εικόνες απροσπέλαστες,
μέσ’ τη ψυχή εισβάλλουν.
Παρατεταμένες σιωπές,
που κρύβουνε μυστήριο,
χαράζουν στη ψυχή πληγές,
και ρίχνουν δηλητήριο.
Λόγια και πράξεις προσοχή,
η γλώσσα μην προτρέχει,
οι λέξεις σκάβουνε πληγές,
κι άνθρωπος δεν αντέχει.

©️2024 Αντρούλλα Θεοκλή Νικηφόρου
Αρθρογράφος – Ποιήτρια