Ποίημα
Καθήλωση.
Εξαγνισμός.
Στο καλντερίμι του σεβντά.
Πυρακτωμένα χείλη…
κόκκινο γλυκό κρασί.
Μελένιο το νέκταρ των χυμών
στα λαίμαργα κορμιά.
Μια ανυπότακτη Αμαζόνα σε
διαρκή μέθεξη.
Ένας μυθικός Ιππότης
στης καύλας το μεθύσι.
Αποκάλυψη αισθήσεων…
πάλλονται οι φλέβες.
Σαν κάφτρα τσιγάρου
στις τζούρες που αχόρταγα ρουφάς.
Λέξεις με κόκκινες σταγόνες λάβας.
Να ραντίσεις το κορμί με
την αδυσώπητη λαχτάρα
της έξαψης σου.
Σαν κρύσταλλο ηδονής.
Ο ναός της καρδιάς φλέγεται,
ξεχειλίζει η λαγνεία.
Σε χρόνους αόριστους,
μελλοντικούς.
παντοτινούς.
Ζωή και θάνατος
στη κλεψύδρα της έκστασης.
Εγώ…. Εσύ…. Κισμέτ!
©️2025 Αναστασία Γεωργακοπούλου
Αρθρογράφος * Στιχουργός * Συγγραφέας
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα