Ποίηση – Στίχοι
Έπρεπε να ξοδέψω καρδιά,
σ΄ανούσιες μέσα αγκαλιές,
για να φτάσω στη δική σου.
Ζητιάνεψα ήλιο και κάηκα,
ζητιάνεψα φεγγάρι και δάκρυσα.
Γέμισα χαρακιές την ψυχή μου
κι έγινες …όαση στην ερημιά μου,
γιατρικό στην αρρώστια μου.
Είπαμε αργά, το ” σ΄αγαπώ “,
αλλά απ΄το απάνεμο λιμάνι της καρδιάς σου,
παίρνω νερό, για να μη φοβάμαι πια, να στερέψω !!!
Οι πληγές ψάχνουν να κουρνιάσουν
κι εγώ, ισορροπώ σε μια ηλιαχτίδα στα μάτια σου.
Τώρα ξέρω, πως ότι έχω κρατήσει
μέσα μου να δώσω, όλα για σένα ήταν !!!
Με νότες απ’τη μουσική των ματιών σου,
σκορπίζεις την καταχνιά μου.
Δε σου ζητώ, να νικήσεις τους φόβους μου.
Γίνε μόνο, η χαρά απ΄τη χαρά μου …
η πληγή απ΄την πληγή μου …
©2023 Βασούλα Μπουντούρη
Αρθρογράφος – Ποιήτρια
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα
Δυνατοί στίχοι…. γεμάτοι συναίσθημα…