Η θάλασσα φούσκωσε
σήκωσε τον πόνο ψηλά,
τον θυμό πιο ψηλά, το βάρος της ανθρώπινης ζωής φώναζε, ούρλιαζε από φόβο,
από την πλάτη της ακούγονταν κλάματα παιδιών,
προσευχές μητέρων καθώς τα νερά τραβούσαν στο βυθό τις ζωές τους!
Η σωτηρία των ψυχών
δεν κομματιάζεται,
δε χωρίζουν έτσι οι άνθρωποι,
η ζωή κάποιων ανθρώπων απώλεσε την πίστη ευθύνης,
έσβησε από τον χάρτη τη λέξη
Ε Λ Ε Υ Θ Ε Ρ Ι Α.
Σβήνει και συνεχίζει το έργο της
για τους ανθρώπους Κατώτερου Θεού,
χάθηκε η συνείδηση!
Αλίμονο;
αλίμονο στην ανθρωπότητα.
Ο Θεός η ανώτερη δύναμη
ήδη μας αγγίζει,
είναι ο κτίστης της αλήθειας, της αγάπης, της ειρήνης
για όλον τον κόσμο,
ας μην απομακρυνόμαστε
της προσευχής!
©2023 Katerina Herakleous
Αρθρογράφος – Ποιήτρια
