Δυό χούφτες ουρανό κι ένα φεγγάρι
και κάτω μιά θάλασσα που πάλλεται.
Τα δυό σου χέρια να έχω μαξιλάρι
και τ΄όνειρο στα μάτια σου να πλάθεται.
Φύκια και κρίνα του γιαλού για στρώμα μας
τα χείλη σου να πνίγουν τους λυγμούς μου.
Τα άστρα να χορεύουνε στο σώμα μας
να παίρνει ο άνεμος τους αναστεναγμούς μου.
Στην έρημη ακρογιαλιά εμείς κι η νύχτα
και το τραγούδι απ’ το κύμα που αφρίζει.
Ο γρύλος να μας λέει καληνύχτα
και τ΄ακροδάχτυλά σου χάδι που μ΄αγγίζει.
©2023 Κτενά Ρούλα
Αρθρογράφος – Ποιήτρια
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα