You are currently viewing Ποίηση – Αλλήλους και Αδελφούς . . . . –

Ποίηση – Αλλήλους και Αδελφούς . . . . –

Ποίημα

Λένε αλήθεια οι γραμμές μας στην παλάμη,
είπες κοιτώντας τα πουλιά στην κουπαστή.
Κι εγώ αμούστακο παιδί
μ΄ένα καλάμι,
να πιάνω ψάρια στη μαϊμού
του θερμαστή.

Λιμάνια αστέγων με γοργόνες και βαπόρια
και ρούχα αφόρετα
με σήμα σχολικό.
Μας σπρώχνει ο αέρας
Δυτικά
κι η μοίρα χώρια,
καθώς η πλώρη σκίζει
αργά τον Ινδικό.

Φύλλα χασίς με παπαρούνα Κεϋλάνης,
που φέρνει ζάλη παραισθήσεις κι εμετούς,
βράζει ο ψαράς
να πιεί ο Θεός που είναι χαρμάνης.
κι όσοι συγχώρεσαν αλλήλους κι εαυτούς…

Νέγρες σειρήνες τραγουδούν το μοιρολόι.
Ο πηγαιμος κι ο ερχομός σ’ ένα χορό.
Χάντρα ο καιρός στου
Ναυτικού το κομπολόι
κι η γη γυναίκα που υποκύπτει
στο νερό…

Παίχτες τα πέλαγα
τις μοίρες παίζουν ζάρια
κι εμείς στη βάρδια μας
ακούραστοι φρουροί.
Σ΄ένα πλανήτη μαγικό
με δυο φεγγάρια
και μια μαϊμού
που στα λιμάνια δεν μπορεί…

Φύλλα χασίς με παπαρούνα Κεϋλάνης,
που φέρνει ζάλη παραισθήσεις κι εμετούς,
βράζει ο ψαράς
να πιεί ο Θεός που είναι χαρμάνης
κι όσοι συγχώρεσαν αλλήλους κι εαυτούς…

©2025 Vagelis Fragiadakis
Αρθρογράφος * Ποιητής – Στιχουργός

Βαγγέλης Φραγκιαδάκης

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΣ - ΠΟΙΗΤΗΣ - Ονομάζομαι Βαγγέλης Φραγκιαδάκης, γεννήθηκα το 1966, τελειόφοιτος δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, ενώ υπήρξα φοιτητής για δυόμιση χρόνια στο ΤΕΙ Ηρακλείου στο τμήμα Τουριστικών Επιχειρήσεων. Παρότι δούλεψα στον τομέα εστίασης στην αγαπημένη μου Κρήτη, αποφάσισα ν΄ανοίξω τους ορίζοντες μου και να ταξιδέψω, έτσι μου δόθηκε η ευκαιρία να γνωρίσω υπέροχους τόπους, ξεχωριστούς ανθρώπους, τις συνήθειες, τα ήθη και τα έθιμα τους και επίσης να δοκιμαστώ σε πολλές δουλειές, από βοηθός μάγειρα και σερβιτόρος, μέχρι έμπορος επίπλων και επαγγελματίας παίχτης του πόκερ. Η ζωή μια περιπέτεια με χιλιάδες εμπειρίες που με σφυρηλάτησαν, με διαμόρφωσαν για να φτάσω σήμερα να έχω στο πλάι μου μια υπέροχη οικογένεια, μια αγαπημένη σύζυγο και δυο παιδιά που καμαρώνω γι΄αυτά. Το ταξίδι της δημιουργικής γραφής δεν έχει πολλά χρόνια που ξεκίνησε, μια εσωτερική ανάγκη ν΄αφεθώ από τα ταξίδια της ζωής, στα ταξίδια της ψυχής, μου έδειξε τον δρόμο της πένας. Ο αναγνώστης των κειμένων μου θα διακρίνει τις επιρροές μου από τους όμορφους τόπους που περπάτησα, ενώ οι αναμνήσεις μου ακόμη κουβαλούν το άρωμα τους.

Αφήστε μια απάντηση