Για άλλη μια φορά αισθάνθηκε πως είδε τον ίδιο κεραυνό. Αμέσως, πήρε την ομπρέλα της και κατευθύνθηκε προς το κατάφυτο δάσος, σαν να ήθελε να ακολουθήσει τα ίχνη του. Εκεί, την περίμενε το τρενάκι του δάσους – ακινητοποιημένο – αλλά με τα βαγόνια του ενωμένα και άθικτα. Ο ιδιαίτερος χρωματισμός του τρένου ταίριαζε αρμονικά με το συνολικό καταπράσινο τοπίο. Η κεντρική πόρτα του τρένου ήταν κλειδωμένη και το κέντρο της κοσμούσε ένα στρόγγυλο ρολόι. Μόνο μια ράγα διακρινόταν στην μπροστινή πλευρά της εισόδου…
Μάλλον ακούστηκε κάποιος τρομακτικός ήχος, αφού κοντοστάθηκε, προτάσσοντας το αριστερό της πόδι το οποίο σαν να κούμπωσε με το έδαφος και η ίδια παγωμένη από το φόβο της, τήρησε απόσταση ασφαλείας κάποια μέτρα από την είσοδο.
©2023 Δημήτρης Σακισλίδης
Αρθρογράφος – Συγγραφέας
*Η εικόνα αντλήθηκε από την κα Ευλαμπία Τσιρέλη την οποία και ευχαριστώ*
