Βιβλίο – Το αστρικό ταξίδι της Ηρούς και η Ενόραση –

Απόσπασμα βιβλίου … Μέρος δέκατο.

Μια μέρα ο Σταύρος που ήρθε από τη δουλειά πόναγε ο ώμος του φάγανε πήγε να ξεκουραστεί.
« Θα κοιμηθείς και εγώ θα πάω στην Εύα, μου είπε να πάω για καφέ , θα έρθουν και τα καινούρια συμπεθεριά της, να τα γνωρίσω …
«Ναι γυναικούλα μου πήγαινε, εγώ θα ξαπλώσω τώρα να ξεκουραστώ»
Τα παιδιά η μεγάλη φροντιστήριο ο μικρός παιχνίδι . Πήγε στην Εύα καθώς είχαν έρθει τα νέα συμπεθεριά να γνωριστούν, πίνανε καφέ όλοι μαζί έτσι πιάσανε κουβέντα για καμιά ώρα , ξαφνικά αισθάνεται ένα χέρι σαν να την τράβαγε.
«Σήκω – σήκω ακούει τη φωνή, γρήγορα Τζάνειο νοσοκομείο»  πετάγεται και χαιρετά όλους βιαστικά η φωνή την τρέλαινε.
«Ηρώ κάτσε ακόμα λίγο»
«Όχι -όχι πρέπει να πάω σπίτι»
Φτάνοντας σπίτι βλέπει τον άντρα της να πίνει καφέ, με τη μάνα του …
«Σήκω τώρα να ντυθείς θα πάμε νοσοκομείο»
Η πεθερά της την κοίταξε
«Γιατί να πάτε νοσοκομείο ;»
«Γιατί πονάει, στο Τζάνειο θα πάμε μαμά αν δεν έρθουμε απόψε θα΄ρθουν τα παιδιά σε εσένα να κοιμηθούν εντάξει»
Αυτός από το ύφος της κατάλαβε ότι κάτι συμβαίνει πήγε αμέσως «έτοιμος ,της λέει μετά από λίγο με το τσιγάρο στο στόμα πάμε ;
Μ΄ένα τηλέφωνο στο φροντιστήριο είπε της Έλενας ότι πάνε νοσοκομείο και θα τούς περνάνε τηλέφωνο πάλι .
«Τον μικρό και τα μάτια σου Έλενα μου εντάξει ;»
Φτάνοντας στο νοσοκομείο είχε εφημερία και γινόταν χαμός. Εκείνος τσιγάρο και μέσα έξω. «Πως είσαι ;»
«Μια χαρά λίγο το χέρι μου με πονάει, δεν πάμε να φύγουμε ;
Αμέσως η φωνή δυνατά «έμφραγμα έχει έμφραγμα»
Μες τον κόσμο πάει κοντά του παίρνει το τσιγάρο το πατάει με νεύρα και μπαίνει στα επείγοντα βάζοντας τις φωνές.
«Σας παρακαλώ ο άντρας μου περνά έμφραγμα τώρα, είμαστε εδώ δυο ώρες κοιτάξτε τον είναι σοβαρό
Μια γιατρός τρέχει κοντά και τη ρωτά   «Που είναι ;»
«Εδώ –εδώ» Μόλις τον βλέπει η γιατρός να είναι ήρεμος της λέει να μην ανησυχεί δεν έχει τίποτα …
«Τι λέτε τώρα, δεν μπορεί σας λέω, στείλτε τον στο καρδιολογικό τουλάχιστον. Τελικά μ΄ένα χαρτί τον πάει καρδιολογικό ενώ όλοι που περίμεναν την σειρά τους φώναζαν . Είχαν δίκιο πολύ χτυπημένοι με αίματα άλλοι πάλι πολύ σοβαρά εκείνος δεν έδειχνε να έχει κάτι σοβαρό.
Τον πήρανε μέσα στο Καρδιολογικό μετά από λίγη ώρα επιτέλους .

«Κοίτα μην φοβηθείς τώρα, θα σου πούνε ότι περνά έμφραγμα να είσαι έτυμη άκουσες ; Μην φοβάσαι ε ;» η Φωνή πάλι.. μετά από πέντε λεπτά ανοίγουν την πόρτα.
«Για τον κύριο εδώ ποιος είναι ;»
« Εγώ η Ηρώ Μπαίνοντας μέσα τον βλέπει στο κρεβάτι με ορούς και άλλα σωληνάκια .
«Ακούστε κυρία μου ο σύζυγος σας περνά τώρα ένα έμφραγμα, θα τον πάμε σε ειδική μονάδα για απόψε …
Μέσα της ακούστηκε ένα κρακ και αμέσως ένα λίγωμα άσπρισε τόσο πολύ που η γιατρός της είπε να φύγει και να έρθει αύριο …
«Στο είπα μην φοβάσαι» η φωνή. Σέρνοντας τα πόδια έφτασε κοντά στον Σταύρο και τον χάιδεψε.
«΄Έχε μου εμπιστοσύνη μόνο σε παρακαλώ θέλω να είσαι αισιόδοξος, θα περάσει γρήγορα ακούς, όλα θα πάνε καλά εγώ είμαι εδώ για εσένα»
Τον μετέφεραν και εκείνη από έξω από τον θάλαμο, πήρε και τηλέφωνο τα παιδιά να μην ανησυχούν . Μετά από μια ώρα πάει τουαλέτα και κάνει εμετό, ζαλιζόταν πολύ χολή σκέτη ένα πράσινο πράγμα έβγαζε από μέσα της ζαλισμένη και παραπατώντας πάει σε ένα παγκάκι να κάτσει, αμέσως λιποθύμησε . Όταν άνοιξε τα μάτια από πάνω της ήταν η προϊσταμένη και μια νοσοκόμα.
«Τι έπαθες κοπέλα μου, πως νιώθεις τώρα ; τους κοίταζε χαμένη τελείως.

©2023 Αναστασία Βάττη

Αρθρογράφος – Συγγραφέας – Ζωγράφος