Ποίημα
Φοβάμαι …για πρώτη φορά …
Νιώθω πως όλα είναι παραδομένα
ψεύτικα …φτιαχτά.
Ποτισμένα μ΄ένα άρωμα υποκριτικής ηδονής
που σου ψιθυρίζει … ‘Όλα τα μπορείς’.
Όχι …είναι αδύνατο να συμβιβαστώ
να καταπιώ ένα θλιβερό σ΄αγαπώ, σαν χάπι κάθε δειλινό,
για να ναρκώσω και να ναρκωθώ.
Σχέσεις πνιγμένες
στην ανάγκη μιας παγωμένης θαλπωρής
και ο φόβος της μοναξιάς ένας Δαίμονας δολοφόνος,
που καραδοκεί να μας πνίξει πριν τραπεί σε φυγή.
Γίνε επαναστάτης …γίνε φονιάς …μόνο μη συμβιβαστείς
μη φορέσεις το πανωφόρι της ανοχής,
μη συμβιβαστείς για μια γρήγορη αγκαλιά
και μερικά σπασμωδικά φιλιά …
Φύγε …διώξε
κάνε φασαρία …κάνε φονικά.
Κάνε με να σε θαυμάσω σαν ήρωα …
σαν επαναστάτη Ποπολάρο με καρδιά.
Γίνε ένας ατρόμητος αναρχικός
Γίνε Τάρταρος πολεμιστής
Γίνε πρωτοστάτης εραστής
Γίνε αυτό που δεν είναι οι άλλοι
Γίνε καταστροφή και ζάλη
Γίνε ο θαυμασμός, η λατρεία
το προσκύνημα και η θηλιά μου,
ο χαμογελαστός Δήμιος της ατίθασης καρδιάς μου.
Μη στέκεσαι σιωπηλός
Μη γέρνεις σαν γερασμένος Πλάτανος θλιβερός
Μη προσαρμόζεσαι σ΄αυτήν την άθλια ζωή
γίνε πειρατής και κούρσεψε την ψυχή.
Δικιά σου θα γίνει
αρκεί …να γίνεις αυτό που επιθυμεί …
©2023 Μαρία Σταυρίδου
Αρθρογράφος – Λογοτέχνιδα

Υπέροχα γραμμένο… καταπληκτικό Μαρία μου!!!