Ποίημα
Άνοιξε τον κάδο απορριμμάτων
ήταν γεμάτος με εικαστικά σχήματα
μορφές του χθες ξέθωρες και ξένες
τις κουβαλούσε σαν μαύρες τρύπες του σύμπαντος
που ρουφούσαν σαν βαμπίρ ενέργεια ζωής
Οι νευροφυτίες του μυαλού της
λύγισαν στο πάτωμα σαν κλαίουσες ιτιές
Ήταν η στιγμή που παρέδωσε τα σκουπίδια
στην φυγόκεντρο της κίνησης
Χαρίζοντας ανάσα και χώρο στην ύπαρξη της
στην αρμονία της απόστασης
στο επίκεντρο της γεωμετρίας της ψυχής της
Ένιωσε να πετάει σαν χελιδόνι
που ξέχασε να συναντήσει την Άνοιξη
Η διάρκεια του χειμώνα
είχε ρυθμιστεί σε παλιά πλαστικά ρολόγια
η χιονόπτωση της θλίψης
ήταν φανταστική συνθήκη
που την στοίχειωσε η βαρύτητα
της απροσάρμοστης αντίληψης
η στατικότητα θνητής
εμμονικής ισορροπίας.
©2023 Nancy Rosered
Αρθρογράφος – Ποιήτρια

Υπέροχη γραφή, υπέροχες δυνατές εικόνες, ξεχωριστή ποίηση
Η Γλαυκα είναι μια πρωτοπόρα εκδοτική με ανθρώπινο δυναμικό που σέβονται πάνω απ’όλα το έργο του κάθε συγγραφέα!!! Σας ευχομαι να παραμείνετε οι ίδιοι να στηρίζετε και να προβάλετε όμορφες πένες!!! Σας ευχαριστω για τη στήριξη τοσο σε εμένα όσο και το έργο του αδελφού μου !!! Την αγαπη μου Maria Mastoraki