You are currently viewing Ποίηση – Ε ί π α –

Ποίηση – Ε ί π α –

Ποίημα

Είπα στη νύχτα να χαθώ,
μέσα στην έρημο καρδιάς
και την απόγνωση μου.
Μα, σαν σκιά μ’ ακολουθείς,
σε κουβαλάω στην ψυχή,
βαθιά πληγή μου.

Αν ξημερώσει,
πάλι εγώ θα ζω
μες στο σκοτάδι.
Μέρα χωρίς ανατολή
και το δικό σου χάδι.

Η νύχτα με παρακινεί
να φεύγω πάντα μόνος.
Αγάπη,
αγάπη μου δεινή
δεν σ’ έσβησε ο χρόνος.

Φεύγω κι εσύ είσαι παντού,
σε κάθε ανάμνηση μου.
Σ’ ένα ποτήρι χάνομαι
και πάντα είσαι μαζί μου.

 ©2023 Δημήτριος Μονιός

Αρθρογράφος – Ποιητής

Δημήτριος Μόνιος

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΣ - ΠΟΙΗΤΗΣ - ΣΤΙΧΟΥΡΓΟΣ - Γεννήθηκε ένα όμορφο πρωινό τού Απρίλη εν έτη 1960 και του έδωσαν τ΄όνομα του παππού του, που δε γνώρισε ποτέ. Παρότι δεν συνέχισε τις σπουδές του, δε σταμάτησε στιγμή να δουλεύει από την πέμπτη Δημοτικού. Στα 16 του ξεχώρισε ως μάστορας σε ξυλουργείο, όμως σαν ένας νιος ονειροπόλος, φιλόδοξος και δυνατός σε κορμί και ψυχή αποφάσισε ν΄αναζητήσει τη μοίρα του σ΄άλλους τόπους και έτσι μπαρκάρισε. Ταξίδεψε και γνώρισε όλον τον κόσμο, κυριολεκτικά, συνάντησε τη γυναίκα της ζωής του, της χάρισε τη ψυχή του και εκείνη μια υπέροχη κόρη, που με τη σειρά της τον έκανε παππού. Περιπέτειες πολλές που σημάδεψαν και το κορμί και την ψυχή …το αποτέλεσμα …ένας ποιητής της θάλασσας, ένας συνθέτης του έρωτα και των ταξιδιών που καθόλου τυχαία του έδωσαν το παρατσούκλι ΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ. Ήδη ένας βραβευμένος ονειροπόλος ποιητής που συναντάμε τα κείμενα του σε πολλές διαδικτυακές λογοτεχνικές ομάδες, περιοδικά και μπλοκ. 'Να βγάζεις την ψυχή σου σεργιάνι κρατώντας την πένα αγκαζέ'

This Post Has One Comment

Αφήστε μια απάντηση