“Σταχτοπούτα”
Περιμένω
υπομονετικά
μέσα στις στάχτες
έναν πρίγκιπα να με σώσει..
γιά όσο καιρό χρειαστεί
όσο καιρό κι αν πάρει
εγώ ακόμα θα περιμένω
θα υπομένω
θα υποφέρω..
με το μισοσκισμένο μου φουστάνι
το λερωμένο .
μέχρι να έρθει εκείνος
θα κοπιάζω
θα παλεύω με τον εαυτό μου
θα ανέχομαι τα πάντα
τις προσβολές,την ταπείνωση
γιατί έτσι είμαι..
μοναχική,αλλά καλή
πληγωμένη,μετανοιωμένη
πονεμένη,αλλά αισιόδοξη
τα όνειρα ποτέ δεν πεθαίνουν
η ελπίδα δεν χάνεται
και η αγάπη υπάρχει,είναι ζωντανή
σαν μια σταχτοπούτα
ονειρεύομαι
μπορεί ο κόσμος γύρω μου να είναι από συντρίμια
όμως πιστεύω
έχω πίστη στην αγάπη
έχω πίστη σε ‘μένα
σαν μια σταχτοπούτα
τραγουδάω
όταν δεν είναι κανένας εδώ
τη νύχτα το φεγγάρι με κοιμίζει
και τη μέρα έχω την σκούπα συντροφιά
αυτή είμαι εγώ
σαν σταχτοπούτα περίμενω κάποιον να με πάρει
μακριά από όλα αυτά
τα πάντα είναι δυνατά
ή θα μείνω γιά πάντα
με τις στάχτες….
Νάγια Ψ.©
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα