Ποίημα
Η σκιά ενός φαντάσματος,
αυτό απέμεινα.
Μια φιγούρα που ταξιδεύει στα σκοτεινά
και αναζητά κάπου να ξαποστάσει,
να κρυφτεί σε μια αγκαλιά.
Ποιος ν΄αγκαλιάσει όμως την κατάρα,
το φόβο, τη βουβή ματιά.
Μια νύφη ενός Δαίμονα εκδικητή
που δε θα επιτρέψει ν΄ανασάνει η ψυχή.
Η τιμωρία μου, που σ΄αγάπησα τόσο πολύ
που πρόδωσα οικογένεια, πατρίδα,
ακόμη και την ίδια τη ζωή.
Σε μια απέραντη χώρα μοναξιάς
εγώ Βασίλισσα και εσύ ο Δήμιος-φονιάς.
Μια πορεία ανηφορική
στην πιο έρημη πεδιάδα,
που σταμάτησε να καρποφορεί.
Αδύνατο να συναντηθούν τα βήματα μας
Αδύνατο να ενωθούν πια τα φιλιά μας
Ο ορίζοντας βουβός
και τα βήματα μου όλο και πιο βαθιά
στην άμμο που επαναστατεί,
που αφιλόξενα ανέχεται να με υποστεί.
Όλα ενάντια σ΄αυτήν
που δε σεβάστηκε το δώρο του Θεού,
την ανάσα την ευλογημένη
και έκοψε το νήμα του κουβαριού.
Συγχώρα με που θυσίασα ακόμη και αυτό
το χτύπο που χτυπούσε
για να σου ψιθυρίζουν τα χείλη ‘Σ΄αγαπώ’
©2023 Maria Stavridou
Glauka’s Talents
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα