Ποίηση – Π ο ρ ε ί α –

Ποίημα

Δε με φοβίζει η θάλασσα
μα το καράβι σκέφτομαι
καθώς παλεύει με τα κύματα
πόσο μπορεί ν’ αντέξει.
Γιατί εκεί που λέω πως τελείωσαν,
τα πιο μεγάλα που έρχονται
ακόμη δεν τα βλέπω.
Η ψευδαίσθηση αθόρυβης
ακίνητης γαλήνης
για μια στιγμή υπάρχει,
καθώς κρατάω την ανάσα μου.
Πριν νιώσω το καράβι
να τραντάζεται, να γέρνει
ν’ ακουμπά το χάος
και πνίγομαι στον φόβο μου,
στη σκέψη πως βουλιάζει
τσακίζεται, κομματιάζεται
και χάνεται για πάντα.
Μα αυτό ξανασηκώνεται
κι πλώρη του πεισματικά
χαράζει την πορεία.
Ταξίδια διαφορετικά
με της ψυχής τον ορίζοντα
πάντα μπροστά.

©2024 Αγλαΐα Κεφαλά

Αρθρογράφος – Ποιήτρια