Ποίηση – Κορίτσι των δεκαοκτώ χρόνων –

Ποίημα

Αστράφτει η φλέβα τ’ ουρανού,
τα ρόδια σφίγγουν τον καρπό τους,
ακούγονται τα τύμπανα του ανέμου.
Ένα κορίτσι στα δεκαοκτώ
χορεύει στον πανάρχαιο ρυθμό τους.
Σ’ απόκρημνα φαράγγια και θύελλες οι ρίζες της.
Σταλαγματιά κόκκινου κρασιού το βλέμμα της!
Το φως λυγερό στο κορμί της.
Όψη γλυκιά,
με την αρμύρα και τον ίσκιο της θάλασσας,
τις πλεξούδες του ήλιου
και τα μύρα της πρώτης νιότης!
Με τ’ αντίδωρα του Χριστού στις παλάμες
και τις μυρτιές στα ματόκλαδα!
Στο πρόσωπό σου φέγγει της δικαιοσύνης ο σταυρός.
Της νίκης το σημάδι στο μέτωπό σου.
Πανιά λευκά τα όνειρά σου.
Τ’ όνομα της αγάπης ζωγραφίζεις στις βαρκούλες
και στις πλώρες τον Αϊ-Νικόλα.
Δροσοσταλίδα σε χλόη απάτητη!
Στα χέρια σου κλαδάκια από δυόσμο και βασιλικό,
τα μάτια σου πέλαγος και φωτιά.
Στο σακίδιό σου τραγούδια με ευχές
και ο ήλιος που μπαρκάρει με τους πελαργούς.
Τα ταξίδια όλα ξεκινημένα στα πελάγη σου,
καράβια τρικάταρτα στους ουρανούς σου.
Κορίτσι των δεκαοχτώ χρονών,
χιλιοφιλημένο των αστεριών,
λατρεμένο του ανέμου!

©2024 Ιωάννα Αθανασιάδου

Αρθρογράφος – Ποιήτρια

ποίημα απ’ το βιβλίο ΑΓΙΝΩΤΕΣ ΛΕΞΕΙΣ, εκδόσεις Βεργίνα.