Θυμήσου τις φορές
που σκέφτηκες το Αύριο
και άφησες το Αόριστο να εισβάλει στο Ορισμένο σου.
Θυμήσου τις φορές
που κλείστηκες στο Χτες
και άφησες το Τότε σου να καταπιεί το Τώρα.
Ήθελα να σου πω,
τα Τώρα σου αλήθεια πόσα ήταν;
Θυμήσου τις φορές
που βρέθηκες στα Τώρα σου.
Τα Τώρα σου είναι πάντα μια ανάμνηση,
μια ανάμνηση φυλακισμένη στην απέραντη ακινησία μιας φωτογραφίας.
Μια ανάμνηση να παίζει σ’ ένα δικό της σύμπαν
ξανά και ξανά.
Μια ανάμνηση που νόμιζες πως θα ‘ναι μία κάποια σύνταξη:
Να την έχεις στα Μετά σου και να χαίρεσαι αμέριμνος.
Μα στο Μετά σου
βλέπεις όλα αυτά τα Τώρα σου
κι αναρωτιέσαι αν ποτέ υπήρξαν.
Ήσουν ποτέ εκεί;
Τα Χτες
είναι για να σου φέρνουν δώρα
άξαφνα, με μια μυρωδιά.
Το Ταξίδι της Μυρωδιάς.
Τα Αύρια
είναι υποσχέσεις Αγάπης.
Γιατί είναι εκεί,
αναμένοντας καρτερικά να σου προσφέρουν
την Πάσα Δυνατότητα.
Όμως τα Τώρα,
τα Τώρα είναι τώρα.
Και όλη η αξία τους
είναι να σε κρατήσουν μέγιστα κι απόλυτα
στο Τώρα.
Και τελικά,
ένα Αιώνιο Τώρα.
© 2024 Μιχαέλα Ρώτα
Αρθρογράφος – Ποιήτρια

Υπέροχη ποίηση, ασυνήθιστες εικόνες, πρωτότυπη διαδρομή…. Ένα μεγάλο μπράβο στη δημιουργό!
Ξεχωριστό κείμενο, ξεχωριστή δημιουργός