Αφήγημα – ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ –
Αφήγημα Προσεκτικά. Όποιος παρανομεί θα διώκεται. Απαγορεύεται ο ελεύθερος χρόνος. Ο χρόνος σας μας ανήκει. Όποιος παρανομεί θα διώκεται. Απαγορεύεται η ελεύθερη σκέψη. Όποιος παρανομεί θα διώκεται και η δίωξη…
Αφήγημα – ΤΟ ΥΠΕΡΑΠΕΙΡΟΝ –
Αφήγημα Τριγύρω απλωνόταν το απέραντο μαύρο χαλί με τα μυριάδες κεντημένα διαμαντάκια. Όπου κι αν γύριζες το βλέμμα δεν αντίκρυζες τίποτα πέρα από το μαύρο αστραφτερό χαλί. Παντού τριγύρω. Παντού,…
Αφήγημα – Ο Κ ά χ τ ο ς –
Αφήγημα Καθώς η υπέροχη καψάδα του ήλιου ζάρωνε τα αυλάκια που διέτρεχαν την επιφάνεια του κορμού του, τα εκατοντάδες μικροσκοπικά αγκαθάκια του ανακλαδίζονταν γεμίζοντας ξηρασία και σκληραίνοντας απέναντι στις απειλές…
Ποιητικός λόγος – Υ ΠΑΤΟΙ –
Οι Ύ-πατοι σε διαφεντεύουν κι έχεις γίνει κι εσύ πάτος. Ένα ύψιλον γυρεύεις μια ζωή μπας κι ανέβεις επίπεδο, μπας κι αλλάξεις κοινωνικό όροφο στην πολυκατοικία του ανάποδου κόσμου, μπας…
Ποιητική διάθεση – Στη Σιωπή –
Σκέψεις * Ποιητική διάθεση Εισβάλλει ο εχθρός μέσα σε καταχνιές όπου ξεχνιέσαι, εισβάλλει στα εσωτερικά σου διαμερίσματα κι εκεί το χώρο σου καταλαμβάνει. Κι απλώνεται ο εχθρός σ ́ όλα…
Σκέψεις – Ο Χρόνος σου –
Σκέψεις Η μεγαλύτερή σου αυταπάτη το ψέμα που στην αγκαλιά του κολυμπάς αμέριμνος και πλατσουρίζεις είναι η πεποίθησή σου πως ο Χρόνος σου σου ανήκει. Θεωρείς συνθήκη δεδομένη να σπαταλάς…
Των παλαιών πληγών η εποχή
Πόσο κουμπώνουν όλα μαγικά, καλέ μου! Μικρά αδιόρατα ανεπαίσθητα αέρινα κομμάτια πώς συνταιριάζουν μεταξύ τους και μαγικό πολύχρωμο ψηφιδωτό συνθέτουν του κόσμου το κρυφό συναίσθημα! Όλοι οι πόνοι οι δικοί…
Πεζό * Σκέψεις – Αναδυόμενα Παράπονα –
Πεζό * Σκέψεις Αυτό είναι το Λειτουργικό της Ανθρωπότητας: τα Αναδυόμενα Παράπονα. Συχνά ανοίγουν σε λειτουργία αόρατη, πίσω από τα προγράμματα που τρέχουν κάθε ώρα. Ανοίγουν σαν ιός, σιωπηλά, τρώνε…
Ποίηση – Συμπαντικό τραγούδι –
Ποίημα Ίσως να μην είσαι εδώ για κάποια "νίκη", ίσως να μην είσαι εδώ για να ταχθείς με την Αγέλη. Ίσως να βρίσκεσαι εδώ για να χαράξεις το δικό σου…
Αφήγημα – Η γριά Γελώνα –
Αφήγημα Το καβούκι της είχε βαρύνει πολύ. Τα πέταλά του ήταν τόσα πολλά που δεν μπορούσες πια να τα μετρήσεις. Ξεκινούσες, και στην πορεία χανόσουν. Στην πρώτη δεκάδα; Στην δεύτερη;…
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα